HYMNS — 
TRANSLATED AND ORIGINAL 


A.S. CHAVASSE . 


DUKE UNIVERSITY 


DIVINITY SCHOOL 
LIBRARY 


FRIENDS OF 
DUKE UNIVERSITY 
LIBRARY 


GIFT OF 


HYMNS 


TRANSLATED AND ORIGINAL 


Orford 


HORACE HART, PRINTER TO THE 


HYMNS 


TRANSLATED AND ORIGINAL 


BY 


S 


Pes CHAVASSE, Mul B.C.i. 


SENIOR FELLOW AND LATE SENIOR TUTOR OF UNIVERSITY COLLEGE, OXFORD 


Zondon 
HENRY FROWDE 


OXFORD UNIVERSITY PRESS WAREHOUSE, AMEN CORNER, E.C, 
NEW YORK: o1 & 93 FIFTH AVENUE 
1900 
[All rights reserved | 


- a — 
"er ae 
—— ay / ea 


PREP PACE 


1. Tue following translations have not been made 
from the original English texts but from the last 
edition of ‘Hymns Ancient and Modern’.’. The 
reason is—not that I approve, as a principle, of any 
alterations being made, or, waiving principle, am satis- 
fied in all cases with the actual alterations *, but—that 
I find it difficult to translate except from the version 
which I have long used in Church Services. Partly 
for the same reason I have translated comparatively 
few of the ‘Supplemental Hymns.’ 

2. Of the metres used, three have been taken from 
Horace, viz. two from the Qdes, and one from the 
Epodes; but the rest are to be found in Prudentius. 
Where employing metre, I have endeavoured to make 
the style and diction classical *, so far as the subject- 
matter permits. Where employing rhyme, I have 
allowed myself freely the use of words* and phrases 


1 T have, also, generally followed the order and the headings of 
Hymns A. & M. 
2 In Wesley’s Christmas hymn few, probably, would refuse 
to accept 
‘Pleased as Man with man to dwell, 
Jesus, our Emmanuel,’ 


instead of the original 


‘Pleased as Man with man to appear, 
Jesus, our Emmanuel here.’ 


> Except in one or two of the hymns written in the Ambrosian 
measure. 

* e.g. elevo (=‘ lift up’), contribulatus (=‘ broken,’ ‘ contrite’); 
impinguo (= ‘make fat,’ ‘ anoint’), interpello (= ‘plead,’ ‘intercede’), 
coaduno (‘ make one,’ ‘ unite’), consedeo (=‘ sit together’), conforto 
( =‘ strengthen’), ethnicus (=‘ gentile,’ ‘ heathen’). 


vi 


from ecclesiastical Latin literature—especially the 
Vulgate'—and sparingly the licence of overriding 
quantity by accent *. 

3. Hymns IIT, XIII, XIV, XVI, SVR 
XXII, XXV, XXXVI, XLV, LXXXVII, and CXIV, 
are retranslations into Latin, printed for whatever 
they are worth. As, at the time of composition, I 
was unaware of this fact (except in one or, possibly, 
two cases), so now I am innocent of the thought of 
competing with the Latin originals ’*. 

4. To reduce expense, I have departed in two 
respects from my original intention. (a) The English 
text does not accompany the Latin rendering; and 
(b) the footnotes do not, except in special cases, give 
quotations from, but only references to, the Vulgate *. 


To the great Master of all the Churches, which are 
not only one, but in hymnody so much at one, I 
humbly present this slight offering of love. 


A. 8. C. 


MIcHAELMAS, Ig00. 


1 Parts of Hymns XXXV, LI, and LXI are little more than 
paraphrases of Cant. II, Ps. XXII (XXIII) and Ps. LXXI 
(LXXID) respectively. 

2 e.g. geniia, tania, platéa, prophetia. 

8 My friend and old pupil, the Rev. F. E. Brightman, to 
whose most kind and learned assistance I am indebted for many 
of the Latin headings, for some of the references in the foot- 
notes, and for revision and criticism of the proofs, points out to 
me that an English (so-called) translation is ‘sometimes practi- 
cally a new hymn’ (e. g. H. A. & M. 134 = XXXII), and that one 
of the ‘Latin originals,’ Creator alme siderum, is itself the recast 
of a much older Latin hymn, Conditor alme siderum (H. A. & M. 
45 = XIII). 

* A fortiori Virgil and Horace are much more often referred 
to than quoted from, as being less important for my purpose, 
and not less easily accessible, than the Vulgate. 


CONTENTS 


HYMNI LATINE REDDITI 


No. , : Hymns ANCIENT & MoDERN 
I= 3. Awake, my soul, and with the sun 
Thomas Ken. 


II = _ 7. Christ, Whose glory fills the skies 
Charles Wesley. 
III = 13. As now the sun’s declining rays?! A 
John Chandler and Compilers. 
IV = tg. The radiant morn hath pass’d away 
Godfrey Thring. 
V= 22. Holy Father, cheer our way - 


Richard Hayes Robinson. 
VI= 18. Hail, gladdening Light? . ‘ ° 
John Keble. 
VII = 477. The day Thou gayest, Lord, is ended . 
John Ellerton. 
VIII = 25. Through the day Thy love has spared us 
Thomas Kelly. 
IX = 30. Our day of praiseisdone . - 
John Ellerton. 
X= 37. This is the day of light C . - 
John Ellerton. 


1 From the Latin. 2 From the Greek. 


PAGE 


LS) 


XI = 478 
XII = 481 
XIII= 45 
XIV = 50 


= 53- 


XX = 482 
XXI = 175 
XXII = 78 
XXIII = 8o. 
OXDV, = VSr 


KXVI=-i91. 


EXVH = 54. 


? From the Latin. 


vul 


Hymns A. & M. 


. This is the day the Lord hath made . ° 


Isaac Watts. 


. Now the busy week is done. . . ° 


Spencer John Jones. 


. Creator of the starry height! > F 


John Mason Neale and Compilers. 


. On Jordan’s bank the Baptist’s ery’ . 


John Chandler and Compilers. 


. Lo! He comes with clouds descending = 


Charles Wesley. 


Hark, the glad sound! the Saviour comes . 
Philip Doddridge. 


. When shades of night around us close* . 


Compilers. 


. God from on high hath heard! . “ ° 


James Russell Woodford and Compilers. 


. While shepherds watch’d their flocks by 


night . ° ° 5 5 
Nahum Tate. 


. Angels, from the realms of glory 3 : 


James Montgomery. 


. Conquering kings their titles take? 


John Chandler and Compilers. 


. The Heav’nly Child in stature grows ' : 


John Mason Neale and Compilers. 


The people that in darkness sat . 3 : 
John Morrison. 
Songs of thankfulness and praise 5 . 


Christopher Wordsworth. 


Creator of the world, to Thee? . “3 ; 
Francis Pott and Compilers. 


Christian, dost thou see them? . . 
John Mason Neale. 


Lord, in this Thy mercy’s day . : : 
Isaac Williams. 


2 From the Greek. 


PAGE 


II 


I2 


13 


14 


14 


15 


16 


17 


bas] 


19 


2) 


2r 


22 


“3 


1x 


No. Hymys A. & M. 
XXVIII = gg. Ride on! ride on in majesty . 
Henry Hart Milman. 
XXIX = 113. See the destined day arise . = ‘ 
Richard Mant. 
XXX = 119. His are the thousand sparkling rills_. 
Cecil Frances Alexander. 
XXXI = 124. Resting from His work to-day 
: Thomas Whytehead. 
XXXII = 134. Jesus Christ is risen to-day’ . 
Anon. 18th century. 
XXXIII = 133. Come, ye faithful, raise the strain ”. 
' John Mason Neale. 
XXXIV = 140. Jesus lives! no longer now? . 
Frances Elizabeth Cox. 
XXXV = 500. O Voice of the Beloved . E : 
Jackson Mason. 
XXXVI = 141. Jesu, the world’s redeeming Lord’. 
J. W. Copeland and Compilers. 
XXXVII = 143. Lord, in Thy name Thy servants plead . 
John Keble. 


XXXVIII = 147. Hail the day that sees Him rise . : 
Charles Wesley. 
XXXIX = 148. Part I. See the Conqueror mounts in 


triumph c . 
Christopher Wordsworth. 


Seis 154. When God of old came down from 
Heav’n 5 C 5 5 . 
John Keble. 

XLI = 160. Holy, Holy, Holy! Lord God Almighty 

Reginald Heber. 
XLII = 161. Bright the vision that delighted . 

Richard Mant. 

XLIII = 163. Three in One, and Onein Three . . 
Gilbert Rorison. 


? From the Latin. 2 From the Greek. 
’ From the German. 


39 


39 


No. 
XLIV = 


XLV = 


XLVI = 


SLViL = 


XLVIII = 


XLIX = 


HH 
a 
i 
= 
= 
i) 


is 
= 
wn 
tl 


is 
4 
Il 


x 


Hymns A. & M. 
176. How sweet the Name of Jesus sounds 
John Newton, 


181. Jesu, grant me this, I pray’ . : 
Henry Williams Baker. 

184. Rock of ages, cleft for me . 
Augustus Montague Toplady. 

185. Lord Jesus, think on me . - ° 
Allen William Chatfield. 


188. Jesu, meek and lowly 
Henry Collins. 

194. Jesu, meek and gentle ; : - 
George Rundle Prynne. 

193. Jesu, Loverofmysoul . rs 
Charles Wesley. 

197. The King of love my Shepherd is . 
Henry Williams Baker. 


199. Thou art the Way; by Thee alone . 
George Washington Doane. 


2o1. Where high the heavenly temple stands . 


Michael Bruce. 


203. Thou art coming, O my Saviour f 
Frances Ridley Havergal. 


207. Our Blest Redeemer, ere He breathed 
Harriet Auber. 


209. Come, gracious Spirit, heavenly Dove 
Simon Browne. 


21o, Gracious Spirit, Holy Ghost . ° 
Christopher Wordsworth. 


215. The Church’s one foundation 
Samuel John Stone. 


217. Thy kingdom come, O God : 5 
Lewis Hensley. 


218, God of mercy, God of grace “ : 
Henry Francis Lyte. 


1 From the Latin. 


PAGE 
40 


41 
42 
43 
440 
45 
46 
47 
48 
48 
49 
5r 
52 
53 
54 
55 


56 


Xi 


No, Hymns A. & M. 
LXI = 21g. Hail to the Lord’s Anointed . 
James Montgomery. 


LXII = 220. Jesus shall reign where’er the sun . 


Isaac Watts. 


LXIII = 221. Let saints on earth in concert sing . 


Charles Wesley. 


LXIV = 222. Ten thousand times ten thousand . 


Henry Alford. 


LXV = 230. There is a blesséd home. 
Henry Williams Baker. 


LXVI = 236. Jerusalem, my happy home 
Anon. ‘F. B. P? about 1601. 


LXVII = 242. We love the place, O God 


William Bullock and Henry W. Baker. 


LXVIII = 260. Hark, my soul! it is the Lord 
William Cowper. 
LXIX = 266. Lead, kindly Light. : > 
John Henry Newman. 
LXX = 270. Soldiers of Christ, arise . 
Charles Wesley. 
LXXI = 280. Thine for ever, God of love 
Mary Fawler Maude. 
LXXII = 281. Lead us, Heay’nly Father, lead us 
James Edmeston. 
LXXIII = 284. Far from my heavenly home . 
Henry Francis Lyte. 


LXXIV = 285. Fierce raged the tempest o’er the deep . 


Godfrey Thring. 


LXXV = 290. Through all the changing scenes of life . 


Nahum Tate and Nicholas Brady. 


LXXVI = 201. Oft in danger, oft in woe 5 
Henry Kirke White. 


LXXVII = 292. Praise the Lord ! ye heavens, adore Him 


J. Kempthorne. 


LXXVIII = 301. The Head that once was crown’d with 


thorns . é A . 
Thomas Kelly. 


69 


qe 


whe) 


7i 


xii 
No. Hymns A. & M. 
LXXIX = 307. O Saviour, precious Saviour . ° 
Frances Ridley Havergal. 
LXXX = 308. O praise ye the Lord . ‘ . 
Henry Williams Baker. 
LXXXI = 527. Come, my soul, thy suit prepare . : 


LXXXII = 536. 
LXXXITI = 547. 


LXXXIV = 578. 


LXXXV = 551 


LXXXVI 


LXXXVII = 313. 


LXXXVIII = 316. 


LXXXIX = 318. 


XC = 319. Author of life Divine . : ; <5 
John Wesley. 
XCI = 320. O God, unseen yet ever near . 4 
Edward Osler. 
XCII = 328. In token that thou shalt not fear : 
Henry Alford. 
XCIII = 334. Loving Shepherd of Thy sheep . s 
Jane E. Leeson. 
XCIV = 343. God Eternal, Mighty King . 4 F 
James Elwin Millard. 
XCV = 346. Now the day isover . 5 . . 


633. 


John Newton. 


There is a land of pure delight. . ° 
Isaac Watts. 

Children of the Heavenly King . . 
John Cennick. 


Let all the world in every corner sing 
George Herbert. 


. May the grace of Christ our Saviour . 


John Newton. 


There is a fountain fill’d with blood . 
William Cowper. 


Draw nigh and take the Body of the 
Lord! F 4 3 - = 
John Mason Neale. 


Alleluia! SingtoJesus . 5 ° 
William Chatterton Dix. 


Bread of Heav’n, on Thee we feed . 
Josiah Conder. 


Sabine Baring-Gould. 


1 From the Latin, 


PAGE 
q2 


73 
15 
76 
77 
78 
78 


719 


80 


8r 


82 


83 


83 


84 


85 


86 


87 


No. Hymys A. & M. PAGE 
XCVI = 349. My God, accept my heart ; . 88 
Matthew Bridges. 
XCVII = 351. How welcome was the call : . - 89 
Henry Williams Baker. 
XCVIII = 354. The earth, O Lord, is one wide field . = ‘90 
John Mason Neale. 
XCIX = 355. Thou, Whose Almighty Word . 2 295 
John Marriott. 
C = 365. O Lord of Heav’n, and earth,and sea. . 92 
Christopher Wordsworth. 
CI = 369. Thine arm, O Lord, in days ofold . oA) 
Edward Hayes Plumptre. 
CII = 370. Eternal Father, strong to save . 2 - 95 
William Whiting. 
CII = 371. Almighty Father, hear our cry . . SAGE 
Edward Henry Bickersteth. 
CIV = 372. On the waters dark and drear . : = 96 
William Chatterton Dix. 
CV = 595. Holy Father, in Thy mercy : 5 a OF 
Isabella S. Stephenson. 
CVI = 373. God moves in a mysterious way : 5 GE 
William Cowper. 
CVII = 376. O God of love, O King of peace . : 2 99 
Henry Williams Baker. 
CVIII = 379. Now thank we allour God! . - . 100 
Catherine Winkworth. 
CIX = 73. For Thy mercy and Thy grace . > 2) Lor 
Henry Downton. 
CX = 165. O God, our help in ages past . 2 mero? 
Isaac Watts. 
CXI = 381. Praise, O praise our God and King . > to3 
Henry Williams Baker. 
CXII = 385. God the Father, Whose Creation . 5 Bey! 
John Mason Neale. 
CXIII = 391. Onward, Christian soldiers - - - 106 
Sabine Baring-Gould. 


1 From the German. 


xiv 


No. Hymns A. & M. 
CXIV = 395. O Word of God above’ . 5 > ° 


Isaac Williams and Compilers. 
CXV = 399. When our heads are bow’d with woe. 
Henry Hart Milman. 
CXVI = 4o1. Now the labourer’s task is o’er 
John Ellerton. 
CXVII = 609. Safe home, safe home in port . . 
John Mason Neale. 
CXVIII = 610. Safely, safely gather’d in . 
Henrietta Octavia De Lisle Dobree. 
CXIX = 421. Praise to God Who reigns above . 4 
Richard Meux Benson. 
CXX = 423.Stars of the morning, so gloriously 
bright? . ; : P 
John Mason Neale. 
CXXI = 424. They come, God’s messengers of love 
Robert Campbell. 
CXXII = 436. Hark! the sound of holy voices . 
Christopher Wordsworth. 
CXXIII = 437. For all the Saints who from their 
labours rest . ° - = 
William Walsham How. 
CXXIV = 438. How bright these glorious spirits shine . 
Isaac Watts and William Cameron. 
CXXV = 439. The Son of God goes forth to war . 
Reginald Heber. 
CXXVI = 409. Praise wethe Lord this day . ; 
From ‘ Fallow’s Selection of Hymns,’ 1847. 
CXXVII = 611. Hail to the Lord Who comes . = 
John Ellerton. 
CXXVIII = 461. In days of old on Sinai?. 
John Mason Neale. 


1 From the Latin. 2? From the Greek. 


PAGE 


108 


109 


Ito 


IIt 


114 


115 


116 


118 


II9 


120 


I22 


123 


124 


xV 


ORIGINAL ENGLISH HYMNS 


PAGE 
Mornine . : 5 . ; a 0 7) L2G 
EVENING 2 5 ‘ 6 5 C : - . t27 
THe Lorp’s Day . 5 Fi ; é 5 ; - 127 
ADVENT 2 5 5 ° . ° . : - 128 
CHRISTMAS . 5 ; 2 A 3 : - 129 
CIRCUMCISION OF CHRIST . 0 ; : : o UBL 
EPIPHANY . ° : : 5 = c 2 5 By) 
Lent. ‘ : 0 6 5 0 a . a ig2 
Goop Fripay : = ; m5 = é » 134 
EASTER . ° : : : : d > : a HAE 
ASCENSION . . 0 A . 6 d ° - 136 
WHITSUNTIDE ¢ : 5 - : 0 ° 5 HEY 


Trinity SunDay . ‘ 5 5 c : A - 139 


HYMNI LATINE REDDITI 


HYMNI MATUTINI 
I 


Sol oritur, quocum, mens experrecta, diurnum 
Officii cursum currere tempus erat!; 

Rumpe moras segnes, et laeto pectore vota 
Matutina libens redde precesque Dro. 

Iam melius vivens nec abusa fugacibus horis, 
Suprema haec veluti sit tibi, carpe? diem; 

Quidquid habes, omni—quanta potes—excole cura, 
Arbitrium * de te dum facit acre Devs. 

Vita tibi simplex sine fraudibus omnis agatur ; 
Conscia sis culpae nullius ipsa tibi; 

Qui Devs (hoc tecum reputes) videt omnia, cordis 
Secretum omne et opus dispicit omne tuum. 

Execute, mi, somnos, anime, et pro parte virili 
Angelico Superum iam sociare choro, 

Qui pernocte canunt Aeternum carmine Regem, 
Ac festis vigiles laudibus astra replent. 

Laus Tibi dignato, Domrnz, adservare lacentem, 
Dum reficit dulci membra quiete sopor ; 


? Hor. C. i. 37. 4. UBS peony S ib. iv. 7. 21, 22. 
B 


2 


Mors, sopor alter, item quando me cunque relinquet’, 
Perpetua Tecum da mihi luce frui. 

In Tua verba iterum iuro; mihi discute culpas, 
Ros* nocturnus uti sole oriente fugit ; 

Quin ades, in vires cum iam mens prima resurgit®, 
Coelestique meum Numine pectus alis? 

Hoc, quodcunque hodie meditabor agamve loquarve, 
Tu, Deus, inspira, Tu moderare mihi; 

Ut cunctis animi, cunctis ut corporis, usus 
Viribus enitar semper adesse Tibi. 

Omnia Te laudent, Dator omnibus alme bonorum ; 
Det laudem, quidquid degit in orbe, Tibi ; 

Coelicolum legio laudem det in aetheris alti 
Arce, Parer, Fix, Sprritus, Une Deus. 


II 


Cuius clara Tuum replet aethera gloria, CHRISTE, 
Unica veraque Lux, 

O Sol iustitiae* coelestis, surge, fugaque 
Noctis ovans tenebras ; 

Ex alto huc, Oriens*, ades aethere; Lucifer, intus 
Nascere® corde meo. 

Quippe nigrans Aurora venit tristisque, diei 
Te nisi das Comitem ; 

Deficit usque mihi iubar illaetabile solis, 
Pax Tua dum redeat, 


1 Verg. Aen. viii. 67. 2 Os. vi. 4 et xiii. 3. Cf. Is. xliv. 22. 


3 Ov. Met. vii. 79-81 Ut solet ... scintilla...in veteres 
agitata resurgere vires. 
* Mal. iv. 2. > Lue. i. 78. Cf. Zach. iii. 8, vi. 12. 


* Verg. Ecl. viii. 17 Nascere .. , Lucifer. Cf. 2 Pet. i. 19 donec 
dies elucescat et lucifer oriatur in cordibus vestris. 


3 


Dum mihi, ceu radiis, illuminet intima cordis 
Calfaciatque* iecur. 

Ergo ades huic animae; peccati discute noctem 
Tristitiaeque simul ; 

Lucem infunde, Der Splendor’: plus credere luci 
Da mihi, Curistz, Tuae; 

Ipse sed effulge magis ac magis, intus adultam * 
Dum facis esse diem. 


AD VESPERAM 


III 


Ut sol vergente iam die 
Coelo praecipitat, 

Sie lux brevis * occidere 
Aetatis properat. 


In Cruce pansus Brachia, 
Insu, Tuos trahis ; 

‘Amare Crucem nobis da, 
Mori in Brachiis. 


Colamus Patrem laudibus, 
Colamus Fix1vum, 

Colamus Te, O Spiritus, 
In omne seculum. 


1 Verg. Aen. xii. 269 calefactaque corda; cf. Hor. C. iv. I. 12. 

? Hebr. i. 3. 

’ Tac. Hist. iii. 23 adulta nocte; cf. Ann. ii. 23 aestate iam 
adulta. 

* Catull. v. 5 Nobis cum semel occidit brevis lux; et Ov. Met. 
x. 85 Aetatis breve ver. 


BRB 2 


IV 


Praeteriit radians largaque Aurora profudit 
Lucida tela’ manu; 

Iam decedentis coelo redit umbra diei, 
Noxque vicem peragit’®. 

Sie Vitae breve mane® brevi Sol igne coruscans 
Excipit, inde cadit ; 

Tu nos, transierit mundi cum gloria, salvos 
Duc, bone Curistre, domum. 

Ipse Tuo nostras affles* o Numine mentes 
Adque superna trahas ; 

Dispicere aetherias des ultra sidera sedes 
Et loca clara die; 

Res ubi concordi cunctas Lux, Vita, Voluptas, 
Pax, ditione tenent, 

Nec cessant unquam melos immortale frequentes 
Fundere coelicolae ; 

Vestis ubi sanctis alba est sine sorde, nec ulla 
Vesperis umbra cadit, 

Tu sed enim, Aeternum Lumen de Lumine, regnas 
Cunctaque luce reples. P 


N 


Caritatis lumine 

Iugi, Paver, nos fove; 

Da, ut soles® condunt se, 
Lucem vesperi °, 


1 Luer. i. 148 (147). 2 Ov. Met. iv. 218. 

> Alani de Insulis De natura hominis fluxa et caduca, Mane 
tamen hoc excludit Vitae vesper. 

* Verg. Aen. vi. 50, 51. 5 ib. Georg. li. 481. 

® Zach. xiv. 7. 


S 


Cum nigrescent omnia, 

Metus, Curistx, dissipa ; 

Senioribus iam da 
Lucem vesperi. 


Ades, cum cubabimus 

Desperati', SpPrritus ; 

Da iam morientibus 
Lucem vesperi. 


O Beata TrrntrTas, 

Noctem Tu illuminas’; 

Semper vident, quos amas, 
Lucem vesperi. 


VI 


AD INCENSUM LUCERNAE® SEU 
PRIMAM FACEM 


Lux alma, Splendor Patria 
Effuse Det gloria *, 
Aeterna Sanctitudine,— 
O Iszsu Curiste Domine, 
Cum solem iam condidimus, 
Lucernam iam accendimus, 
Laudamus nostrum, coelitum 
Drum, Patrem, Tr, SPrIRitum. 
Tu casti oris iugibus 
Dignissimus es laudibus, 
1 Cic. Div. in Caec. xxi. Jo remedium aegrotae ac prope 
desperatae rei publicae. Cf. Liv. xxii. 53. 
? Ps, exxxviii (cxxxix). 12. Cf. Ex. xiv. 20. 
3 -EmAdvxvios edxapioria (cf. S. Bas. de Spiritu S. 29), anglice Ar 
THE HOUR OF Lamp-tieHTine. [Cf. Macr. S. i. 3 ad fin. Vespera ; 


ab hoe tempore prima fax dicitur, deinde concubia (nox) ]. 
* Hebr. i. 3 Splendor gloriae.. . eius. 


6 


O Fitr Unigenite 

Det, Qui Dator es Vitae ; 
Te ergo quae gens hominum 
Non confitetur Dominum ? 


CONCUBIA NOCTE 
VII 


Finem habet alma Dies quam, Rex Aeterne, dedisti, 
Imperiisque Tuis Nox tenebrosa ruit ; 
Te matutinis laeti celebravimus hymnis; 
Laude est nunc requies nostra sacranda Tua. 
Laus Tibi, quod vigilans Ecclesia sancta per orbem 
Iam totum servat nocte dieque vices’, 
Seque ubi provolvit Tellus in luminis oras, 
Excubat’*, officii munus adepta sui, 
Terra ut quaeque videt, videt insula quaeque, reduci 
Pulchram, Lucifero praeyveniente, Diem *, 
Non unquam audiri cessat vox grata precantum, 
Cantica non unquam, laude repleta, tacent. 
Quippe sub Hesperio* Sol suscitat axe sodales, 
Idem qui somno nos dare membra iubet, 
Inque horas nova labra Tuae miracula dextrae 
Ad supera attollunt laudibus astra novis. 
Immo ita sit®. Nunquam Tua sic, O CuristE, potestas, 
Ut cecidere hominum regna superba, cadet; 
Crescet in aeternum, dum res ubicunque creatae 
Te, Domine Omnipotens, confiteantur Herum *. 
1 Verg. Aen. ix. 222 Succedunt servantque vices. 
? ib. 175 Excubat exercetque vices. 
3 Oy. Fast. v. 548 Candida, Lucifero praeveniente, dies ; cf. 
Verg. Eel. viii. 17. 
* Ov. Met. iv. 214. 5 ib. vil. 512. 


* Cf. Catull. Ixviii (Ixvi). 76 coelestes... heros ; 78 invitis .. . 
heris. ; 


Vili 


Tot diei Te nos horas 
Tuito, iam dormiemus ; 
Nullo hoste per soporas 
Noctis vices laboremus! ; 
Ne nos, Insu, desere; 
Iuvat Tibi fidere. 


Advenae peregrinique” 
Inter hostes hie versamur ; 
Fae ut tuti nos nostrique 
Sinu Tuo foveamur, 
Functos vitae dum die 
Dones coeli requie. 


IX 


DIEBUS FESTIS AD .VESPERAS 


Finem habent cum luce laudes ; umbra vesperis cadit ; 
Omnium Lux vera, noli cum die decedere. 

Ad thronum Tibi supernum, nox ubi esse non potest, 
Coelites cum voce citharas semper albati movent°*. 
Cantica hic languent, et ipsi laude defetiscimur ; 
Ille quam clarus perenni voce Te canit chorus! 
Consona autem, CuristE, corda fac voluntati Tuae, 
Adsonabit* angelorum cantibus nostrum melos. 


' Cie. ad Brut. i. 10. 1 nee externis hostibus magis quam 
domesticis laboramus. 

2 x Pet. ii. 11. 

* Ov. Met. v. 112 citharam eum voce moveres; cf. Apoc. xv. 
2, 3- 
4 Ov. Met. iii. 507 Plamxere et Dryades; plangentibus ad- 
sonat Echo. 


8 


Est Tuum pacare mentes, avias reducere, 

Dum quasi hymnus ipsa vita singulos fit in dies. 
Haud mora est perlonga; deinde finis’ ille venerit, 
Teque perfecta canemus laude nosque et angeli. 


DIE DOMINICA 


x 


Est lucis almae hie dies; 
Lux fiat hodie ; 

Tenebras, Oriens, fuges 
Exorto iubare. 


Quieti datus® hie dies ; 
Defessos recrea ; 

Cor aegrum, artus debiles 
Quiete irriga *. 

Pacis coelestis hic dies; 
Pax beet nos Tua; 


Discordes animos places, 
Sedes dissidia. 


Orationis hie dies ; 
Propinquent inter se 
Homo Deusque; Tu ades, 

Nos adeamus Te. 


Primus dierum hie dies ; 
Ad earitatem Tu 
Nos, Victor mortis, excites 
A morte Sprritv. 
1 Cor. xv. 24. 2 Verg. Aen. v. 844. 


3 ib, iii. 511 fessos sopor irrigat artus; et i. 691, 692. Cf. 
Luer. v. 282. 


XI 


Hane fecit Dominus diem’, 
Has horas Sibi vindicat ; 
Coelum Terraque gaudeant, 
Laudes omnia dent Dero. 


Ex Orco hac rediens die 
Subvertit Satanae thronum ; 
Laudes Ipsius hac pii 

Et miracula praedicant. 


Davidis Suboles, ave, 

Rex sanctissime. De Tuo 
Maturam fer opem throno, 

O Curistz, O hominum Salus. 


Laetarum benedicimus 
Rerum nos Tibi Nuncio, 
Patris Nomine Qui venis, 
Salvator generis rei. 


Hosanna, altisonum melos, 

Hie Ecclesia concinit ; 

Rumpet dignior aethera 

Summum laus, Propriam domum. 


XII 
SABBATO AD VESPERAS 


Defuncta laboribus exit 
Nunc hebdomas, otia dantur ; 
Tu nos, quot iere, per horas 
Duxti, tuitusque beasti. 


’ Ps. cxvii (exviii). 24. 


10 


Venit optima, prima dierum, 
Data laudibus, apta quieti; 

Hance Tu, Domine optime, sacres * 
Coeuntibus in Tua fana, 


Nos Te prece, laude colamus, 
Verbo Dapibusque refecti ; 
Tu cordibus Hospes adesto, 
Rex magne laboris et oti. 


Tibi credimus’*, O VENERANDE, 
Qui nos® praeiere fideles ; 

Vitae quibus hebdomas acta est ; 
Qui sabbata denique carpunt. 


Gremio, Pater, excipe fratres, 
Requiem da fine carentem ; 
Nos ad Tua limina perdue, 
Reliquis tutatus in annis. 


Tu viribus utere nostris, 
Tibi nos famulemur ovantes, 
Supera dum sede potitis 
Dicas Requiescite* Mecum. 


IN ADVENTU 
XIII 


Stellantis aethrae® Conditor, 
Aeterna plebis Lux Tuae, 
Izsu, Redemptor omnium, 
Vocatus audi servulos. 
. Verg. Aen. xii. 141. 4 Hor. C. i. Gaspeneese 
5 Tac. Ann. vi. 2: per avia ac derupta.... praeibat eum; et 
xv. 4 ut famam sui praeiret. 


* Mare. vi. 31 et xiv. 41. 
* Verg. Aen. iii. 585 aethra Siderea. 


It 


Inopum misertus debitum 
Morti reumque Tu genus 
Salvare venisti, ferens 
Coeleste donum gratiae. 


Aeterna dum nox imminet, 
Pius Redemptor ac potens 
Ventre exiisti Virginis, 
Thalamo velut sponsus suo’. 


In Nomine Isto iam genu 
Precantium omne flectitur, 
Terrenaque et coelestia 
Confessa? Regem Te colunt. 


O Sancre, in illa nos die 
Qui iudicabis, protege 

Adversus hostis et dolos 
Et tela agentes hic Tuos. 


Patri Parrisque Fix10 
Paractitoque, Uni Deo, 
Sit laus, potestas, gloria, 
Nunc et per omne seculum. 


XIV 


Baptista ad amnem clamitans 
Adesse Curistum praedicat : 
Excitus audi; laeta enim 

De Rege regum nuntiat. 


* Ps. xviii (xix). 6; ef. S. Ambrosii De Adventu Domini, Procedit 
e thalamo suo. 
= Phill ii. ro; EE. 


I2 


Quin corde peccata ablue, 
Rectam Deo fac semitam'; 
Paremus intra nos domum 
Quam tantus intret Advena. 


Tu quippe nobis es Salus, 

Tu, Curiste, Merces? maxima ; 
Tua carentes gratia, 
Languemus, ut flos marcidus. 


Aegris medere dextera, 
Iubeque lapsos surgere ; 
Illuminatas integra 
Terras decore pristino. 


Aeterne Fru, laus Tibi; 
Qui Liberator advenis, 

Cum Patre cumque Sprritu 
In seculorum secula, 


XV 


En, Redemptor peccatorum 
Inter nubes advenit, 
Mille millia piorum 
Secum comites trahit: 
Alleluia! Spes sanctorum, 
Izesus Terram repetit. 


Rex tremende?, iam viderunt 
Omnium Te oculi; 

Qui Te spretum‘* affixerunt 
Crucis olim arbori, 

Iam plangentes® aspexerunt 
Verum Curistum Domini. 


1 Mare. 1. 3. ? Gen. xv. 1. 3 Verg. Georg. iv. 469. 
* Luc. xxiii. 11. * Apoesasar 


= 


In Coelesti observamus 
Corpore vestigia 
Passionis, quis ovamus 
Nos, redempta plebs' Tua ; 
O quo cultu aspectamus 
Ista clara Volnera ! 


Amen’, adoratione 
Sede omni nobilis: 
Quin, potitus ditione, 
Regnum Tibi asseris ? 
Alleluia! Iesu bone, 
: Tu, Tu solus, Rex eris. 


XVI 


Audite! Salvator venit, 
Promissus olim iam venit ; 
Cui sedem in omni pectore 
Parate, voce omni melos. 


Venit, diu clausis dare 
Apertionem * carceris ; 
Aerata porta rumpitur, 
Cedunt catenae ferreae. 


Venit, mederi mentibus 
Contribulatis * aegraque 
Sanare corda, et gratiae 
Gazis beare pauperes. 


* Lue, i. 68 fecit redemptionem plebis suae. 
? Apoc. xxii. 20. © Js. Ixe 5. *~Ps, I (li). 


14 


Hosamna laeti nos Tibi, 

Rex pacis, acclamabimus ; 
Tuoque amato Nomine 
Aeterna coeli arx perstrepet. 


XVII 
CONCUBIA NOCTE 


Dum noctis umbra nos tegit, 
Kt fessa membra dormiunt, 
Fidelis, O Curiste, excubat 
Mens, Teque suspirat vigil. 
Desiderate gentibus' 
Salvator et Sermo’ Det, 
Misertus audi supplices 
Iubeque lapsos surgere, 


Veni, Redemptor, et Tuos 
Poena et reatu libera; 

Portas reclude coelicas, 

Quas clausit olim sons Adam. 
Aeterne Fitt, sit Tibi, 

Qui Liberator advenis, 

Cum Patre cumque SprIritu 
Sancto perennis gloria. 


IN NATIVITATE DOMINI 
XVIII 
Audiit Drus superne; desinant suspiria ; 
Ecce, de coelis apertis missa Pax mortalibus. 
Coelitum vox laeta, noctis personans silentia, 
Nuntiat telluris huius Incolam nasci Deum. 


1 Agg. ii. 8 (7). 
2 Prud. Cath. vi,3 Patrisque sermo Christe. Cf.Tertull. de orat. 1. 


aS 


En specum gradu citato turba pastorum petit ; 
Quin, secutus hos, avere Parvulum Sanctum iubes ? 
At quid hoe videtur intra portulam spectaculi? 

En boum praesepe, pannique’; en Puer pauperculae. 
Tun’ Imago’ Parris illa, Curistus Ile, Fixrus 
Ille, Qui terras et aptum sustinet stellis polum ? 
Dispicit Fides opertam Gloriam. Salve mihi 
Angelorum procidentum* Teque adorantum Deus. 
Tu doces, loquens tacendo, multa quae vitat caro 
Ferre, devitare multa quae caro desiderat. 

Ut Tuo sanes amore praegrayvem superbiam, 

O Puer coelestis, intra cor mihi renascere. 


XIX 


Assidentes dum magistri nocte oves custodiunt, 
Nuncius coelestis adstat, luxque circumfunditur. 
‘Terror,’ inquit, ‘omnis absit ;” (namque turbatos pavor 
Straverat ;) ‘perlaeta vobis omnibusque defero. 

Hoe die Davide vobis, urbe Davidis, Puer 

Ortus est, Curistus Redemptor; haecque signa se dabunt: 
Coeles iste advertet* Infans vestra ibi spectantium 
Ora, pannis involutus, stratus in praesepio.’ 
Dixerat ; repente ruptis nubilis apparuit? 
Angelorum multitudo clara iubilantium : 

‘Gloria in coelis Dro sit; pax beet terram; Patris 
Indies posthine yoluntas crescat in bonos® bona.’ 

1 Lue. ii. 7. 2 2 Cor. iv. 4. 

S Apoe. iv. to et Ps. Ixxi (Ixxii). 9, 11. 

£ Tac. Ann. i. 41 gemitus ac planctus etiam militum aures 
oraque advertere ; cf. ii. 17. 

5 Ambros. ap. Aug. Ep. 147 bene apparuisse dicitur ei qui eum 
repente conspexit. Hoc specialiter aut de angelis aut de Deo 
scriptura divina tenere consuevit.... 

6 Tue. ii. 14 Gloria in altissimis Deo, et in terra pax homini- 
bus bonae voluntatis. 


16 


XX 


Omnem terram pervolate, 
Angeli, gens coelitum ; 
Curistum natum conclamate’, 
Vos qui mundum conditum 
Cecinistis ; adorate 
Regem modo genitum’?. 


Ne, pastores, vigilate 

Super gregem® ovium; 
Istic natum visitate, 

Qui vobiscum est, Drum’, 
Festinantes ; adorate 

Regem modo genitum. 


Ne iam siderum servate, 
Magi, ortum, obitum ; 

Ipsum longe vestigate, 
Stella iam praecognitum ; 

Hue adeste; adorate 
Regem modo genitum. 


Canite, o res creatae, 

Patrem, VerRBuM, SPIRITUM ; 
In aeternum collaudate 

DrEuM TRINUM UNICUM®; 
Omnes Curistum adorate, 

Regem modo genitum. 


* Tac, Hist. 111.29 capta castra conclamavit ; ef. Verg. Aen. iii. 523. 

* rt Pet. ii. 2. 

* Lue, ii. 8, 16 pastores erant in regione eadem vigilantes. . . 
super gregem suum [graece 77v moluyny ara]... . et venerunt 
festinantes. 

* Matth. i.23 Emmanuel, quod est interpretatum : Nobiseum 
Deus. Cf. Is. viii. ro. 

® Bernardi Clun. Jn dedicatione Ecclesiae Trinum Deum unicum- 
que. 


a7 


XXI 
IN CIRCUMCISIONE DOMINI 


Victarum indita gentium 
Sunt cognomina regibus ; 
Insus inde Suum capit’, 
Tot vinctos quia’ liberat. 


Nullum quippe aliud dedit 
Nomen terrigenis Dzus, 
Quod possit dare mortuis 
Vitam cum supera domo. 


CuHRISTI—non sine sanguine— 
Tantis empta laboribus, 
Num, fratres temerarii, 
Pendetur nihili Salus? 


Quin et vos Dominr Crucem 
Vultis probraque perpeti, 
Pro Quo mente hilara mori 
Non est mors sed adorea ? 


Izsu, Qui facilis Comes 
Peccatoribus* et reis 

Audis, Nomine nos Tuo 
Nune iactantibus o ades. 


Dent laudes meritas Parrt, 
Firt Sancte Parris, Tibi 

Dent, Sanctoque Paractirto, 
Sancti et coelicolum genus, 


" Caes. B. G. i. 13 ne committeret ut is locus... ex calamitate 
populi Romani. .. nomen caperet. 

? Liv. ii. r libertatis autem originem inde.. , quia annuum 
imperium consulare factum est, ... numeres. 


$ Matth. xi. 19, 
Cc 


oe) |e 


18 


IN EPIPHANIA 


XXII 


Aetate’ crescens Friivs 
Coelestis addiscit mori ; 
Agoniamque praedocet * 
Iam disciplina Parvuli. 


Apud parentes pauperes 
Verzsum recondit gloriam ; 
Aethrae Creator incolit 
Obscurus obscuram domum. 


Funguntur humano Manus 
Labore, coelos quae regunt ; 
Qui fecit alta sidera, 
Exercet artem sordidam. 


Quem, iussa portans Regia, 
Grex angelorum concinit, 
Paret parenti® subditus* 
Utrique terrenus*’ Puer. 


Fas ex Supremo est Infimum 
Te, Curistr, adorare, et Parrem 
Laudare cum Parac.iro 

In seculorum secula. 


1 Lue. li. 52. 

2 Prud. Cath. xii. 71, 72 myrrheus Pulvis sepulerum praedocet. 

5’ Cf. Verg. Aen. iv. 238, 239 patris magni parere parabat 
Imperio ; et ii. 606, 607 parentis .. . praeceptis parere. 

4 Tue, ii. 51. 5 Hor. C. iv, 11. 27 terrenum equitem, 


= 
XXIII 


Qui sedebant in tenebris! dulce viderunt iubar, 
Obrutisque* mortis umbra serus illuxit dies. 
Undique en salutat ortus, vere Lucifer*®, Tuos 
Multa gens, laetata* ceu cum mergites messor refert. 
Quippe Tu sceptrum tyranni, Tu refregisti iugum, 
Ut die quo Madianita ense concidit Det. 
Nam datum nobis habemus Parvulum, nobis Puer 
Natus est, in Quem recumbent ° coelica et terrestria. 
Rite Principem yocabunt pacis, Admirabilem, 
Seculi Patrem futuri,®, Quem colent omnes Deum. 
Iusta Ei nullo potestas fine terminabitur ; 
' Legibus fundatus’ aequis stabit aeternum thronus. 
O rege intus nos, precamur, facque Solius Tuos, 
Curiste, Qui cum Parre es Unum® semper et 
PaRACctLirTo, 
XXIV 

Laudesque gratiasque° 

Agimus Tibi, Redemptor, 

Qui CHrIstus anteunte 

Stella Magis videris,— 

Davidis urbe Germen * 

Radice Iesse’ natum ;— 

Hymni Tibi meleque, 

Homo-Devus, canantur. 


1 Matth. iv. 16. 2 Luer. vi. 864. 

5 Apoc. xxii. 16; et ef. 2 Pet. i. 19. 

Ad il See Pe 5 Verg. Aen. Xii. 50. 

® Is, ix. 6 parvulus enim natus est nobis et filius datus est 
nobis . . . ; et vocabitur nomen eius, Admirabilis,... Deus, 
Fortis, Pater futuri seculi, Princeps pacis. 

7 Verg. Aen. vi. 812. 8 Toan. x. 30. 


° Livy. vii. 36 diis laudes gratesque agunt; cf. xxvi. 48. Sed 
in Novo Testamento semper Deo gratias. 
10 Ter, xxiii. 5 et xxxiii. 15 germen; ef. Is. iv. 2. 
u Ts. xi. 1 egredietur virga de radice Iesse. 
Cc 2 


20 


Iordanis ad fluenta 
Propheta, Rex, Sacerdos 
Videris; et, Canaeas 
Ad nuptias vocatus, 
Vino ex aqua repente 
Facto Devs videris ; 
Hymni Tibi meleque, 
Homo-Devs, canantur. 


Artus videris aegros 
Sanando et aegra corda,— 
Virtute vim Draconis 
Domando et Inferorum,— 
Res pessimas benignos 
Ad exitus’ trahendo ; 
Hymni Tibi meleque, 
Homo-Devs, canantur. 


Sol, luna, mox nigrescent ; 
Stellae cadent; recedet 
Coelum*; Tuum Ipse pones 
Signum omnibus notandum ; 
Omnes, tuba canente, 
Cogentur ad tribunal, 

Te Iudicem Supremum, 
Homo-Deus, videbunt. 


Nos Te fac hune videre 
Quem sacra lex adumbrat ; 
Exemplar ut secuti 
Fingamur innocentes® ; 


1 Hor. C. iv. 8. 34. ? Apoc. vi. 13, 14. 
* Hebr. vii. 26. 


21 


Factique qualis Ipse es, 
Cum veneris’ videri, 
Homo-Deus colende 
Semper, mele canamus. 


XXV 
DOMINICA IN SEPTUAGESIMA 


Mundi Creator, est Tibi 
Perennis oti sabbatum, 
Vacantque semper angeli 
Festis superne canticis. 


Sed quos premunt hic indies 
Laborque lapsos et dolor, 
Num nos canamus exules 
Hymnos, ut illi, patrios? 


Qui polliceris, o Patsr, 
Beatitatem flentibus, 

Da flere culpas, quae Tuo 
Jamdudum ab ore nos agunt. 


Sed flentibus tamen Tuo 
Amore da confidere, 
Dum restituti nos quoque 
Psallamus inter coelites. 


Patri Parrisque Fixio 
Paraciitoque—Quem Drum 
Tellus adorat cum polis— 
Aeterna detur gloria. 


1! 2 Thess, i. Io cum veniet glorificari in sanctis suis et admira- 
bilis fieri in omnibus. 


22 


TEMPORE QUADRAGESIMALI 
XXVI 


Videsne, Christiane, 

Ut te nocens' caterva, 
Loco potita sancto ’, 
Obambulans* lacessat ? 
Quin, Christiane, surgis‘? 
Lucra’ haec perosus, hostes 
Concide, vique fretus 
Sanctae Crucis revince. 


Sentisne, Christiane, 
Quae moliantur intus, 
Dum carnis illecebris 
Urgent, iubentque pecces ? 
Sis, Christiane, firma 
Virtute, neu tremiscas ; 
Concide, et instituto 
Ieiunio revince. 


Audisne, Christiane, 

Qua voce blandiantur ? 
‘Num, dure, semper oras 
Teiuniisque langues?’ 
Dic, Christiane, contra, 
‘Dum vita durat, oro’; 
Pax proelium sequetur, 
Cedetque nox diei. 


* Cf. Luc. Phars. vi. 798, 799 poscitque piorum Campos turba 
nocens. 

* Ios. v. 16 (15) locus enim, in quo stas, sanctus est. 

3 Verg. Georg. iii. 538. * Tud. viii. 20, 21. 

° Phil. iii. 7 quae mihi fuerunt lucra, haec .. 


= 


“Scio tuos dolores, 

O serve Mi fidelis’; 

Tu fessus es labore; 
Languebam et Ipse fessus: 
Sed te Mihi dicabit 
Quandogue sudor iste, 
Periculisque functus 
Throno in Meo sedebis’.’ 


XXVII 


Rex misericordiae, 
Dum vocatur Hodie®, 
Supplices precamur Te. 


Des, o Iesv, gemitum, 
Salutarem des metum, 
Dum cessat Iudicium. 


Srrritum Tu nobis des, 
Qui iacemus humiles 
Nondum clausas ad fores. 


O per Te Gethsemani *,— 
Per precem iam languidi, 
Nee recusantis mori,— 


Per tot Istas lacrimas 
Urbi Solymae datas, 
Ne nos perde, Carrras®*. 


Condar in Te, ne Tuam 
Iudicantis gloriam 
Imparatus videam. 


© Matth. xxv. 21, 23. 2 Apoc. iii. 21. 
* Hebr. iii. 13 donee Hodie cognominatur. 

* Matth. xxvi. 36, et Marc. xiv. 32, Gethsemani. 

> r Ioan. iv. 8. 


24 


XXVIII 


DOMINICA SEXTA QUADRAGESIMAE 
IN RAMIS PALMARUM 


Incede Rex, Curiste; ut tribus 
Hosanna clamant! vestibus 
Palmisque constratam Tibi, 
Mitis' Redemptor, i viam. 


Incede pompa pauperi, 
Incede morti debitus? ; 

_ Iam, Curistz, Peccatum Tibi, 
Iam Mors revicta dat manus, 


Incede Rex; en angeli 
Exercitusque coelitum, 
Vultu stupentes fiebili, 
Te contuentur Hostiam. 


Incede Rex; novissimum 
Certamen instat, ingruit ; 
Sapphirino a throno PatTErR 
Exspectat Unctum Firrum. 


Incede pompa pauperi, 
Incede morti debitus ; 

Iam mite leto da Caput, 
Tum vindica regnum, Devs. 


* Matth. xi. 20. ? Hor, AUB G3: 


ZS 


FERIA SEXTA IN DIE PARASCEVES 
XXIX 


Praedestinatus, en, dies! 
Tzsus, volens en Hostia, 
Mundi Redemptor perditi, 
Pendet pudenda de Cruce, 


Tzsu, quis alter, arbore 
Suspensus infami, improbum 
Tulisset angorem, Tuae 
Vitae dolorumque exitum ? 


Quis alter ilud poculum 
Haurire felleum potis 
Fuisset, aut spinas pati 
Clavosque et acrem lanceam ? 


At inde purgatrix aqua 

Mistusque sanguis exiit’, 
Quo sciret omnis arbiter? 
Caesam litayisse Hostiam. 


Da, Sancta, nobis, Hostia, 
In Te reatus ponere 

_ Fidem remissi, redditae 
Vitae, repromissi boni. 


loans xix. 34. 
* Ov. Met. ii. 458 Procul est, ait, arbiter omnis ; ef. iv. 63. 


26 


XXX 


Int mille micant’ fontes, rivique loquaces 
Exsilientis aquae 

Mille nitent resonis in collibus; attamen Ipse 
Illud ait, Sitio. 

Quidquid habent aestus iactati febre’, flagrantes 
Vulnere quidquid habent, 

Ipsius—mortale sonans *—vox illa fatetur, 
Victa dolore Crucis. 

Sed desiderium torret coeleste dolentem 
Fervidiore siti ; 

Nempe sitis animas hominum, Carissime, quarum 
Pars ego sum, Domtne. 

Detur, Amor patiens, mihi gratia; pectore toto 
Sic ego Te sitiam ; 

Me siccis pallens labris Tuus Iste redemit 
Vultus, et Ista sitis. 


Xx 


IN VIGILIA PASCHAE SEU SABBATO 
SANCTO 


Functus, Curists, laboribus 
Intra clausum hodie specum 
Dormis, a capite ad pedes 
Tectus sindone* funebri. 


1 Lue. Phars. iv. 300 micuere novi percusso pumice fontes. 

2 Cie. Cat. i. xiii. 31 homines aegri cum aestu febrique 
jactantur. 

3 Verg. Aen. Vi. 50. * Matth. xxvii. 59. 


' Matth. xxvii. 66. 


=a 


Tecum Solus ibi iaces, 
Signato lapide* abditus*. 

Sero vespere adest loco 
Magdalena, diu vigil ; 

Orto vix eadem die 

Sanctum tristis ad hortulum, 
Quo novit bene Te Suum 
Illatum esse, pedem tulit. 
Tecum sic ego pervigil, 

Dum vivo, excubias agam ; 
Hoe in pectore saxeo 
Excidam‘* Tibi cellulam, 
Quam pura inter aromata* 
Unus Tu, Domryz, incolas ; 
Myrrham unguentaque (quae iuvat 
Dilecto dare) deferam ; 

Et, clausis foribus, iubens 
Turbas esse hominum procul, 
Constans excubias traham, 
Dum rursus, Domryez, advenis. 


XXXII 
IN DIE SANCTO PASCHAE 


Resurrexit hodie, 
Alleluia! 
Quae sunt nostrae feriae, 
Alleluia ! 


2 Hor. ¢. iii. 16. 5. 


* Matth. xxvii. 60 in monumento suo novo quod exciderat in 


petra. 


* Ioan. xix. 39, 40 mixturam myrrhae et aloes... 


cum 


aromatibus ; cf, Luc. xxiii. 56 paraverunt aromata et unguenta. 


28 


Iesus, mortem Qui Crucis! 
Alleluia ! 

Passus est pro perditis. 
Alleluia ! 


Quin canamus cantica 
Alleluia! 
Curisto Regi debita, 
Alleluia ! 
Qui, perpessus inferos, 
Alleluia ! 
Nos redemit noxios. 
Alleluia ! 


Sed Saluti mors fuit 
Alleluia! 
Nobis, quam tune subiit ; 
Alleluia! 
Coelos regit nunc, ubi 
Alleluia ! 
Canunt semper angeli. 
Alleluia ! 


TEMPORE PASCHALI 
XXXIIT 


Eia, pii, canite 
Uno omnes ore; 

Devs Suis gaudium 
Dedit pro dolore ; 


1 Phil. ii. 8 factus obediens usque ad mortem, mortem autem 
erucis. 


=) 


Pharaone domito . 
Populum Hebraeum 
Sicco pede per vadum 
Duxit Erythraeum. 


Hoe est animarum ver'; 
Curistus vincla mortis 
Rupit, die tertia 
Ortus ut Sol fortis ; 
Ut hiems, sic fugiunt 
Iam peccata, fraudes 
Veram Lucem?, Cui damus 
Sempiternas laudes. 


Nam dierum optimo 
Ver die decorum 
Causam fert laetitiae, 

Maximum festorum, 
Terusalem adiens, 

Quae—quo uti amat 
Indefessa carmine— 

Resurrexit clamat. 


Alleluia canimus 
Regi Sempiterno, 
Qui triumphans rediit 
Victo ex inferno ; 
Alleluia Compari 
Parri acclamamus ; 
‘Alleluia, Sprerrus 
Sancte, Tibi damus. 


1S. Ioan. Damase ap. Pentecostar. Sjpepov cap wuyav. Cf. S. 
Greg. Naz. Or. xliii (i. 704 ¢.). 
2 Loan. i. 9. 


30 


XXXIV 


Vivit Inrsus! non iam potes 
Tu nos Mors, metu terrere ; 
Vivit! ita scimus, Hades, 
Te non posse nos tenere. 
Alleluia ! 


Vivit ! mors iam posthine vitae 
Immortalis est ianua ; 

Hoe firmabit portae atrae 
Subeuntium genua. 


Alleluia ! 


Vivit, mortuus pro nobis! 
Uni Curisto nos viventes, 

Cordibus duremus mundis’, 
Illi gloriam reddentes. 


Alleluia ! 


Vivit! Curistr nil a nobis 
Caritatem separabit? ; 

Quo Custode nec mors nec vis 
Inferorum nos raptabit *, 


Alleluia ! 


Vivit Insus! Ipsi thronus 
Secli datus est futuri *; 
Quo it, et nos eamus, 
Mox cum Illo regnaturi’. 
Alleluia ! 


1 Matth. v. 8. ? Rom. viii. 39. 
° Cf. Ioan. x. 28 non rapiet eas (sc. oves meas) de manu mea. 
2 JIGS Ths (3) 5 Apoc. xx, 6. 


31 


XXXV 


Sponsae penetrayit ad aures 
Tua vox, Dilecte,? loquentis: 
‘Surge °, 0 mea suayis amica®*, 
Propera, pulcherrima*, et exi, 


Etenim iam vis, hiemalis 
Vis, en, tibi transiit anni; 
Iam bruma recessit et imber, 
Floresque videntur in agris. 


Dat carmina, nacta® canendi 
Tempus, tibi quaeque volucris; 
Auditaque per nemus omne 
Vox turturis aera mulcet. 


Grossos tibi ficus, odorem 
Dedit, en, tibi vinea florens; 
Surge, 0 mea suayvis amica, 
Propera, speciosa", venique.’ 


Sic, Te, Domrtne optime, passo, 
Hieme est ac morte soluta 

Vita haec quoque nostra, comisque 
Et germine florida vernat. 


Non iam Tibi defluit imber 
Lacrimarum in tristibus hortis; 
Non iam Tibi nubibus atris 
Involvitur Arbor acerba. 


1 Cant. ii. 8, ro. ? Cant. ii. 10-13. 

* Cant. vi. 3 pulchra es, amica mea, suavis et decora. 

* Cant. i. 7 (8) o pulcherrima inter mulieres. Cf. v. 9, 17. 
> Verg. Aen. yii. 511. ® Cant. ii. 13 speciosa mea. 


a) 2 ie 


32 


Hodie Sol noster es ortus: 

Nos, dum monet Ista CotumBA 
Dulcissima yoce, iacemus, 

Nec cum prece fundimus hymnos. 


O CuristTE, iacentibus affla ; 
Tua lux illuminet umbras ; 
Tua vita resuscitet aegra* 
Ex morte virescere iussos. 


XXXVI 


CONCUBIA NOCTE 


» 


Izesu, Redemptor gentium, 
Custos Tuorum pervigil, 

Qui Lumen es de Lumrne, 
Verpum Coaeternum Parris; 


Creator et Dux, Qui vice 
Mutas salubri tempora, 
Dona diurno languidis 
Labore noctis otium., 


Luteas parumper has domos’ 


Nostra incolentum sic caro 
In Te beata dormiet, 
Vigilabit® intus mens Tibi. 


Hic commorantes a malis, 
Quae machinantur daemones, 
Serves, precamur, neu dolis 
Capi redemptos siveris. 


Verg. Georg. iii. 512 morte sub aegra. 
Tob iv. 19 hi qui habitant domos luteas. 


* Cant. v. 2 ego dormio, et cor meum vigilat. 


33 


O CuriIstE, nobiscum mane‘ 
Haec festa paschae tempora ; 
Et tela mortis omnia 
Defende semper a Tuis. 


Tesu, sit omnis laus Tibi 
Vitae perenni reddito ; 
Parri sit et Paractiro 
In seculorum secula. 


XXXVII 
IN ROGATIONIBUS 


Ne promissa Tuis neges, 
Te oramus, Domtne ; 
Tuum semen, Tua seges, 
Tua aestas brumaque. 


Tibi, dum auctumnus stridet, 
Anni spem’ commisimus ; 

Et nune quoque, ver cum ridet, 
Quid velis, attendimus. 


Frigus, aquam tempestivam, 
Soles, Austri animas, 

Herbam, segetem aestivam, 
Nobis Tu precatis das. 


Etiam das, quae occulto 
Crescunt aevo *,—coelitem 
Caritatem, quaeque multo 
Fotos metu mulcet, spem. 
Lue. XXiv. 29. 
* Verg. Georg. i. 223, 224 anni spem; et Ov. Mef. xy. 113. 


3 Hor. @, i. 12. 45, 46 Crescit occulto velut arbor aevyo Fama 
Marcelli. 


D 


34 


Sie largire, quae mature 
Parturit Sol Lunaque, 

Te ut in Tellure nova 
Non perdamus, Domrne. 


IN ASCENSIONE DOMINI 


XXXVIII 
Salve, dies, quo ascensa 
Alleluia ! 
Celsiore coelis* sede 
Alleluia ! 
Agnus, pro peccatis caesus, 
Alleluia ! 
Iam potitur Parris aede. 
Alleluia ! 
Aether, dic Zo triumphe; 
Alleluia ! 
Elevatis’® tuis portis, 
Alleluia ! 
En Rex gloriae incedit, 
Alleluia ! 
Domitor peccati, mortis. 
Alleluia ! 
Coeli arce Rex receptus * 
Alleluia ! 
Terras derelictas amat; 
Alleluia ! 


1 Hebr. vii. 26 excelsior coelis factus. 

2 Ps, xxiii (xxiv). 7 elevamini, portae aeternales, et introibit 
rex gloriae. 

3 Cf. Verg. Aen. i. 289, 290. 


35 


Ad divinum redux Thronum, 


Alleluia ! 
Homines sunt Mei clamat. 
Alleluia ! 
En superne tollit Manus, 
Alleluia ! 
Saucias ostendit Palmas, 
Alleluia ! 
Dat Ecclesiae terrestri 
Alleluia ! 
Benedictiones almas, 
Alleluia ! 
Iam pro nobis interpellat', 
Alleluia ! 
Mortem Suam obtestatur’, 
Alleluia ! 


Dum apud Primitias Se‘ 
Alleluia ! 
Locus nobis praeparatur *. 
Alleluia ! 


Quamyis, Domine, supernum 
Alleluia ! 
Male Te dispiciamus, 
Alleluia ! 
Istue usque subvolantes* 
Alleluia ! 
Sursum cordibus petamus. 
Alleluia ! 


1 Rom.. viii. 34 Christus Iesus, qui. . . interpellat pro nobis. 
? Tac. Ann. ii. 65 hospitales mensas obtestantem. 

3 zr Cor. xy. 23 primitiae Christus. * Ioan. xiv. 3. 

* Cie. Tusc. Disp. I. Xvii. 40 sursum ... in coelestem locum 


subvolent. 


D 2 


36 


XXXIX 
En, ascendit sacrum clivum' Victor; ecce, regia 
Pompa, nubibus inyectus adit Rex palatia ; 
Audin’? alleluia laetum voces dant angelicae, 
Exspectantque elevatae * Regem portae coelicae. 
Quisnam hic, canente tuba, fert se tam conspicuum ? 
Victor Ile, Vir Pugnator’, Devs exercituum. 
Qui ab Orco resurrexit morte obita Crucis, 
Spolia refert opima Victor Satanae ducis. 
Dum sublatis benedicit * manibus, divellitur 
A Suis; qui dum aspectant, nubibus subyehitur. 
Iudici iustitiaeque Praeco® Parrr placitus °, 
Alter Henoch hine translatus coelo est repositus‘ ; 
Intra velum, ut Aaron‘, infert Suum Sanguinem® ; 
Praesens alter Iesus° addit regibus formidinem ", 
Israeli bellis fesso requietis dat vicem ; 
Gratiam discipulis dat, ut Elias, duplicem %. 
Nos ad Deum Secum raptos’* his evexit nubibus ; 
Nos in Ipso consedemus clari in coelestibus “ ; 
Regnat angelorum” homo noster’® Dro proximus ; 
Tecum, Iesu, ascendente, nos fide ascendimus. 


1 Hor. C. iv. 2. 35. ? Ps, xxiii Gaya 
3 Ex. xv. 3 Dominus quasi vir pugnator. 
* Luce. xxiv. 50. 5 2 Pet. ii. 5, 


6 Hebr. xi. 5 Henoch translatus est, ... testimonium habuit 
placuisse Deo. 

7 Cf. Hor. C. i. 10. 17 Tu pias laetis animas reponis Sedibus. 

8 Prud. Psychom. 884 Aaron. 

® Lev. xvi.15inferet sanguinem eius intra velum ; ef. Heb. ix. 12. 

10 Hebr. iv. 8 si eis Iesus requiem praestitisset ; et ef. Ios. xxi. 
41, 42 (43, 44) et Act. vii. 45. 

il Sall. Jug. 37. 4 quo regi formidinem adderet. 

2 4 (2) Reg. ii. 9 Dixitque Eliseus: Obsecro ut fiat in me 
duplex spiritus tuus; ef. Deut. xxi. 17 cuncta duplicia. 

1S Apoe. xii. 5. ut Eph. ii. 6. 

18 Cf, Hor. C. iii. 30. 12 Daunus agrestium Regnayit populorum. 

© Anglice ‘our human nature.’ 


oF 


Gloria sit Dro Parri; Fixro sit gloria, 

Qui pro nobis vincens' regna quaesiit coelestia ; 
Gloria Paracuito sit; Tibi, Trina Unrras, 

Sit in terra et in coelo gloriae perennitas. 


XL 
IN PENTECOSTE 


Ut quondam aetheria coeli descendit ab arce, 
Vi valida terris ingruit ira Det; 
Ipse polus, rutilo commixtis igne tenebris’, 
En descendentis rumpitur ante pedes. 
Idem cum superis iterum descendit ab aulis, 
Vi valida terras devenit, almus Amor. 
Mollior, a primo quam flant ubi mane* Favoni 
Flamina, iam volitat Sancta Conumpa Det. 
Qui tune corripuit Sinaea cacumina flammis 
Ignis, in attonitam praecipitatus humum, 
Iam, placido lapsu per singula tempora fusus, 
Sanctorum lambit*, clara corona, comas. 
Perculit Hebraeas tune vox violentior aures, 
E picea miris nube tonante modis, 
Et tuba, coelicolae trepidis quam mentibus horrent, 
Praesentem strepuit testificata Drum. 
Tam, Parris nostri cum Spiritus almus ab alto 
Descendit, proprias ut Sibi quaerat oves’, 
Vox iterum diffusa auditur ab aethere summo, 
Spiritus ° et vehemens advenit, aura Det. 


1 Apoe. vi. 2. 2 Verg. Aen. viii. 255. 

3 Colum. xi. I. 14 a primo mane; et Auct. Bell. Afr. xlii. a 
mane diei. Cf. Cic. ad Att. v. 4. 1 multo mane. 

* Verg. Aen. ii. 684. ° Ioan. X. 3, 4 proprias oves. 

® Act. ii. 2 et factus est repente de coelo sonus, tanquam 
advenientis spiritus vehementis, et replevit totam domum.. . 


38 


Afflatu Curistrque Domus’, peccansque repletur 
Mundus, et humani quidquid ubique gregis; 
Ferrea cui mens est animique aversa” voluntas, 
Hune apud, hune unum, non habet ille locum. 
Ipse, Amor, Ipse veni, SaprenTia, vique Porestas 
Usa, face* attentis auribus esse Tuos ; 
Tu nos seu placido serves, oramus, amore, 
Sive salutari, dum datur hora, metu. 


IN DIE SANCTAE TRINITATIS 
XLI 


Sancte, Sancte, Sancte noster Domrye Virtutum * Devs, 
Luce Te prima colemus canticisque affabimur, 
Sancte, Sancte, Sancte, Magne, Misericors—Unvs Devs, 
Tresque Personas, beata, gloriosa Trrniras. 
Sancte, Sancte, Sancte, sancti pro mari crystallino 
Aureas mittunt coronas®, gloriamque dant Tibi; 
Ante Te, Deus, Cherubin® Angelique procidunt, 
Qui fuisti, Quique nunc es, Quique nunquam non eris. 
Sancte, Sancte, Sancte, quamvis nocte Te reconditum 
Non homo (peccator impar visui) dispexerit, 
Unus es Tu Sanctus; absque Te‘, Deus, nemo potest 
Inveniri sanctitatis, vis*, amoris unici. 
Sancte, Sancte, Sancte noster Domine Virtutum Devs, 
Te mari terraque coeloque omne opus laudat Tuum, 
Sancte, Sancte, Sancte, Magne, Misericors—Unvus Deus 
Tresque Personaz, beata, gloriosa Triyiras. 

' Heb. iii. 6. 

2 Verg. Aen. xii. 647 superis aversa voluntas. 

3<Face’: sic enim ante vocalem fere semper Ovidius (A. A. 
ii. 210 et 208). 

* Ps. xxiii (xxiv). 10; xlv (xlvi). 8. 5 Apoe. iv. 9, To. 

® LXX. XepovBip. 


7 Is. xliv. 6 absque me non est Deus. Cf. xliii. 11. 
* Tac. Or. xxvi (xxvii) plus vis habeat quam san guinis. 


39 


XLIT 


Qualibus visis Isaias! gestiit! Tudaici? 

Vatis aures concinentum quale permulsit melos! 

In throno Clarum sedentem gloria, stipant Drum 

Angeli ; domo repleta*, carmen alternis‘* cient ;— 

‘Gloriae coelumque plenum terraque est Deus, Tuae ; 

Sancte, Sancte, Sancte, demus gloriam Tibi, Deus.’ 

Gloria strepentis aethrae terra carmen excipit, 

Concinens, ‘Drus Sabaoth’, Sancte, Sancte, Sancte 
Rex.’ 

Dum satelles illic multus clamat, hie Ecclesia, 

Nos, adorantes simul Te, tale fundamus melos,— 

‘ Gloriae coelumque plenum terraque est, Deus, Tuae ; 

Sancte, Sancte, Sancte, demus gloriam Tibi, Dxuvs.’ 


XLII 


Tres et Unum®, Domine, 
Cuius mare terraque, 
Audias nos reddere 

Tibi canticum. 


Lux’, cum die splendeas ; 

Dumque nos illuminas, 

Det charisma Caritas 
Alma coelicum. 


' Prud. (Meprotep. v. 525 et Apoth. 595) Isaias (sew mavris, 
Hsaias). 
2 Prud. (Cath. xii. 42) Iudaicus. S Ish vic ©: 


* Verg. Ecl. ili. 59. 

5 Prud. (Apoth. 833) Sabaoth et (Cath. iv. 7) Sabaoth. 
6 Hildeberti Or. ad SS. Trinitatem, Tres et Unum. 

7 yIoan.i. 5. 


40 


Lux, umbratis vespera? 

Pacem des cum venia 

Tuam’; sit per omnia 
Sanctum otium : 


Tres et Unum, o Devs, 

Hie Te longe colimus; 

Illic des praesentibus 
Palmae praemium. 


HYMNI VARIT 
XLIV 


Nomen Tuum, o Izsvu, pia 


In aure quam gratum sonat! 


Mulcet dolores, vulnera 
Sanat, timorem discutit. 


Aegro medetur pectori, 
Componit aestus turbidos ; 
Inops cor explet nectare °, 
Fessum quiete recreat. 


O dulce Nomen! arx meis 
Portusque rebus araque *, 
Plenusque gaza divitis 
Thesaurus ampla gratiae. 


1 Tac. Hist. lil. 19 inumbrante vespera. 

* Cf. S. Bernardi De nomine Iesu :— 
In aure dulce canticum, 
In ore mel mirificum, 
In corde nectar coelicum. 


* Oy. Her. i. 110 Venias portus et ara tuis. 


? Toan. xiv. 27. 


“se 


1 Verg. Aen. iii. 714. 


41 


Trsu! Sodalis, Sponse, Dux, 
Vates, Sacerdos, Rex,—Via, 
Viaeque Meta’, Vitaque,— 

Quam defero laudem accipe. 


Nil cordis impetus valent ; 

Frigent calores pectoris ; 

Sed, quam decet, tum laudem agam, 
Cum, sicut es, Te videro’. 


Praeconia interim Tui 
Amoris usque concinam, 
Dum* me iuvabit Nominis 
In morte dulcedo Tui. 


XLV 


Iesu, precanti da, Tuo 

Ut Corde semper immorer ; 

Da, vulneratum intra Tuum 
Ut semper abdam me Latus. 


Si temptat ile me Malus, 
Aut mundus illicit dolis, 
At tutus intra Cor Tuum 
Et vulneratum abdor Latus. 


Infensiores si caro 
Temptationes admovet, 
Securus intra Cor Tuum 
Et vulneratum abdor Latus. 


Quandoque me mors opprimet ; 
- In morte ne me spreveris, 
Tusu, sed intra Cor Tuum 

Et vulneratum abdar Latus. 


5 Propert. i. xiv (Xv). 14. 


2 t Joan. iii. 2 videbimus eum sicuti est. 


XLVI 


Propter me perfossa’ quondam 
Perra, in Te me recondam ; 
Aqua, Sanguis, ex aperto? 
Latere se fundens, certo 

Sit remedio,—reatum 

Purget, pellat mox peccatum. 


Nullo possum facto®* satis 
Facere Tuis mandatis ; 

Sin eniti non cessarim, 
Sine fine lacrimarim, 
Numquid piet hoc peccata ? 
Est a Te, Te, salus data. 


Quo Te placem, nil praetendo‘*; 
Crucem tantum Tuam prendo ; 
Nudum vesti*®, Te imploro ; 
Gratiam da, inops oro ; 

Maculas letales munda, 

O Salvator, fontis unda. 


Dum hac vitae utor sorte, 
Oculos cum claudam morte, 
Cum ad astra subvolabo °, 
Iudicantem Te spectabo, 
Propter me perfossa quondam 
Petra, in Te me recondam. 


1 Reg. (1 Sam.) xxvi. 8 ego perfodiam eum lancea. 
Ioan. xix. 34 lancea latus eius aperuit. 
Cic. ad Fam. x. 1. 1 vitae, cui satisfeci vel aetate vel factis. 

* Hildeberti Or. ad SS. Trinitatem. 5 Apoe, ili. 17, 18. 

© Cie. Tusc. Disp. i. 17. 40 [vide supra, p. 35]; ef. i. 43. 103 me 
hine avolaturum, et Rep. vi. 14. 14 ii vivunt, qui ex corporum 
vinculis, tanquam e carcere, evolaverunt. 


4e3 


XLVII 


Izsu, mei memento’, 
Purgaque me reatu ; 
Mundum, precor, fac intus, 
A earne lberatum. 


Izsu, mei memento 
Cura frequente press! ; 
Famulatus hic amanter, 
Fruar quiete pacta. 


Izsu, mei memento 
Errantis, ac tenebris 
Perplexum ? iter sequenti 
Monstra viam piorum. 


Izsu, mei memento, 

Ut transeam* per undas, 
Tandemque, luce visa‘, 

In gaudium® Istud intrem. 


Tzsu, mei memento, 

Ut concinam superne 
Patremque, Teque, F111, 
Sancta simul CoLumpBa. 


1 Lue. xxiii. 42. ? Verg. Aen. ix. 301. 

8 Ts. xliii. 2 cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina 
non operient te. 

* Ps. Xxxv (xxxvi). Io in lumine tuo videbimus lumen. 

° Matth. xxv. 21, 23. 


44 


XLVIII 


Immunis! et immaculate 
Salvator, humillime Izsv, 
Isto mihi notus amore 

Audi mea vota precesque. 


Rex, Vita, Potentia* Parris, 
Mihi Portus et Ara salutis ; 
Video Te de Cruce sontes 
Ad Te sine fine vocantem. 


Pietatis imagine tantae 
Stupeo; Te miror amoris*; 
Genua en submissus* inopsque 
Prece Te veneratus adoro, 


Per Te Tua Vulnera, et Istam 
Animam pro sontibus actam ° 
Calido cum Sanguine, gratis 
Veniam bonaque omnia dante,— 


Per Sanguinis Ista fluenta, 
Monimentum et pignus amoris*,— 
Fac Tu mihi gaudia curis 
Mutarier his lacrimisque. 


Domine, auxiliatus eunti 
Mihi semper adesque praeique ; 
Ad Te mihi dirige gressus, 
Tutumque Tuis tege pennis. 
1 Hor. C. iii. 23. 17. 
* Verg. Aen. i. 664 Nate, meae vires, mea magna potentia solus. 
’ ib, X1. 125, 126 quibus coelo te laudibus aequem? Lustitiaene 
prius mirer, belline laborum ? 
* Cf. ib, i. 561 voltum demissa. 
5 Cic. Tusc. Disp. i. 9. Ig et agere animam et efflare dicimus ; 
cf. Coel. ap. Cie. ad Fam. viii. 13. 
® Verg. Aen. v. 538 et 572. 


XLIX 


Tesu mitis', amabilis 

Supremi Susotzs Det, 
Exaudi miserans Tuos, 
Salvator pie, parvulos, 


Da pacem et veniam reis, 
Vinctis detrahe compedes, 
Confracta omnia dissipa 
Quae nos a Patre distinent. 


Intret nos Tua caritas, 
Libertasque animi pia; 
Vi nos, Sanots, Tua trahe? 
Ad sedes superas Det. 


Dux nobis ades, 0 Via 
Cui cognomen, euntibus 
Per caligine consitas * 
Terras ad superum diem. 


Iesu mitis, amabilis 

Supremi Susoires Det, 
Exaudi miserans Tuos, 
Salvator pie, parvulos. 


1 Matth xi. 29. 2 Toan. xii. 32; ef. Cant. i. 3(4). 
* Catull. Ixiv (Ixii), 207, 208 caeca mentem caligine Theseus 
Consitus. 


L 


Iesu, Qui amasti me, 
Ad Te sine fugiam,. 
Vita dum ceu turbine 
Undam volvit tumidam; 
Dum componis hiemem, 
Conde, mi Salvator, me; 
Due in portus sospitem, 
Spiritumque suscipe'. 


Tu mihi Refugium? ; 
A Te inops pendeo: 
Ne me linquas orphanum ; 
Foveas solatio. 
Spero in Te, solo Te, 
Solus opem mihi das; 
Sub alarum * tegmine 
Me Tuarum protegas. 


Qui peccata aboles, 
Salutari flumine 
Gratiae, qua Tu scates, 
Mundum fac servaque me; 
Ipse vitae Fons*, mihi 
Largos haustus gratis® da; 
In me intra cor sali’ 
In aeterna secula. 


* Act. vii. 58 (59) Domine Iesu, suscipe spiritum meum. 

2 2 Reg. [2 Sam.] xxii. 3. 

S Ioan. xiv. 18 non relinquam vos orphanos. 

* Ps, xvi (xvii). 8 sub umbra alarum tuarum protege me; et 
XXXvV (xxxvi). 8 in tegmine alarum tuarum sperabunt. 

* Ps, xxxv (xxxvi). Io, ® Apoe, xxi. 6, 7 Toan. iv. 14. 


47 


LI 


Pastor bonus, amans Devs, 
Regit' me, ac reficit ; 

Si sum Eius, Is si meus, 
Nihil mihi deficit. 


Nam redemptum, ubi scatet 
Aqua viva, illico” 

Ducit ; pratum ubi patet, 
Cibo pascit coelico, 


Saepe devium et stultum, 
Tamen amans quaesiit, 

Humerisque suis fultum 
Portans laetus rediit. 


Mortis umbram non verebor, 
Te, Salvator mi, duce; 

Virga Tua® sustinebor, 
Anteunte me Cruce. 


Gratia me impinguasti‘*, 
Mensam ante os parans : 
Calice Tuo beasti ; 
Qui quam est exhilarans! 


Sie Te, Tuus in dierum 
Longitudinem ° homo, 

Canam, bone Pastor, Herum 
Tua semper in domo. 


Ps. xxii (xxiii). 1; ef. Apoc. vii. 17. 

Non. 325. 5 illico illo (anglice ‘ thither’). 

Ps, xxii (xxiii). 4. * Ps, xxii (xxiii). 
Ps. xxii (xxiii). 6. 


48 


LII 


Tu Via es. Per unum Te 
Peccatum, mortem fugimus ; 

Nec ad Parrem, o Domine, 
Nisi per Te' est aditus, 


Tu Veritas. Qui VerRBuM es, 
Doctrinae unicus Dator, 
Tu solus animum doces, 
A sordibus emundas® cor. 


Tu Vita es. Invictum Te 
Clamat *. sepuleri ruptum os; 

Tuoque freti robore 
Contemnunt mortem, inferos. 


O Vita, Veritas, Via, 
Hane Viam scire, assequi 
Hane Veritatem nobis da, 
Hac Vita usque perfrui. 


Lil 


Surgit ubi in summo Parris domus ardua coelo 
Non structa mortali manu, 
Antistes nobis indutus carne videtur 
Patronus humani gregis. 
Qui stitit in terra nobis vadimonia, vita 
Cum Sanguine* effusa Suo, 
Nune eadem in coelo—Salvator noster, et Idem 
Amicus—instat exsequi. 
* Toan, xiv. 6 Ego sum via et veritas et vita; nemo venit ad 
Patrem nisi per me. 31 Toanaege 
5 Hor. Sat. ii. 3. 130 insanum te clament, et Propert. iii. 9 
(iv. 8). 46. 
* Verg. Aen. ii. 532. 


49 


Ad supera evectus nunc ardua’ Frater amore 
Respectat? humano Suos ; 

Corpore quam fragili constemus et indole, novit, 
Nostri Ipse consors nominis. 

Nempe vicem* est nostram solitus didicitque* dolere, 
Tot nostra perpessus mala; 

Atque etiam in coelo reminiscitur Ipse Suarum 
Preeum, laborum, fletuum. 

Hos luctus, nostrum quiscunque cor angitur, omni 
Tortus dolore Vir° tulit ; 

Humanoque dolens etiamnunc Ipse dolore °, 
Aegris benignam fert opem. 

Quin Tibi fidenter, coeli Rex Alme, dolentis 
Operta cordis pandimus, 

Oramusque Tuum Numen coeleste, labori 
Succurrere’ ut nostro velis? 


LIV 


Advenis, 0 mi Salvator, 
Advenis, mi Domine; 
Quanto praenitens decore! 
Quo exsuperans splendore ! 
Quali dignus carmine! 

Coepit coeli nuncia 
Lux eoi rutilare ; 
Advenis, Sacerdos clare ; 

Sonant tintinnabula®. 


Verg. Aen. vii. 562 supera ardua linquens. * ib. i. 603. 
Cic. ad Fam. xii. 23. 3 tuam vicem saepe doleo. 

* Heb. v. 8. 

° Is. liii. 3 Virum dolorum. 

Verg. Aen. i. 669 nostro doluisti saepe dolore. 

* ib. ix. 404. 

* Ex. xxviii. 33, 35 tintinnabulis ..., ut audiatur sonitus. 


E 


50 


Advenis; advenienti 
Excurremus obviam’, 
Cognito benedicemus, 
Coram intimi fundemus 
Animi sententiam. 
Quale carmen audies 
Adeuntum Te ovanter, 
Concinentum peramanter 
Ad sidereos Pedes! 


Advenis; ad Mensam Tuam 

Nos testamur sic fore, 
Ubi haud oblitis Tui 
Das Communione frui, 

Caro coeli pignore, 

Nec annunciamus’* rem 
Solum,—tantam caritatem 
Mortui,—sed maiestatem 

Reventuri,—nostram spem. 


Advenis; Te exspectamus, 
Pleni nos quidem spei 

Per velamen incedentis °, 

Nosse tempus‘ non aventis,— 
Fisi Tuae fidei. 
Tu mentiri non potes; 

Moram facias licebit, 

Certa nobis mens valebit, 
Laeta perdurabit spes. 


‘ Matth. xxv. 6 Eece sponsus venit, exite obviam ei. 
* x Cor. xi. 26 mortem Domini annunciabitis, donee veniat. 

° Hebr. vi. 18, 19 spem .. . incedentem usque ad interiora 
velaminis. 


‘ Act. i. 7 non est vestrum nosse tempora... 


51 


Ut laetabor, o mi Isso, 
Viso Te iam maximo 
Rege; dum Te confitentur, 
Benedicunt, reverentur 
Uno omnes animo,— 
Dum, Amice et Here, 
Sedes solio effultus, 
Agnitus, colendus, cultus’ 
Ad novissimum® terrae ! 


LV 


Ore pio Salvator amans cum diceret illud 
Triste*, Valete, Mei, 

Legavit nobis Solatoremque Ducemque, 
Incola* Qui fieret. 

Vi dulci veniens® illabitur® Ile, volensque 
Hospes et almus adest, 

Dum reperire potest terrarum ubicunque cor unum 
Mite, quod insideat’. 

Illius audimus vocem, (qua vesperis aura 
Nulla fiat alma magis,) 

Cum mala compescit, terrores sedat, ad astra 
Tre Parremque® docet. 

Quidquid inest nobis virtutum,—quidquid honesti 
Vel melioris inest,— 


’ Hor. C. S. 2, 3 O colendi Semper et culti. 

* rt Mace. iii. 9 nominatus est usque ad novissimum terrae. 

* Toan. xvi. 6 tristitia implevit cor vestrum. 

* Tert. Res. Carn. xxvi. per incolatum Spiritus sancti. 

° Toan. xvi. 8, 13 cum venerit ille. ® Verg. Aen. iii. 89. 

7 Plin. Pan. i. 5 eodem loci, quem deus ille tam manifestus ac 
praesens quam coelum ac sidera insedit. 

8 Luc. xv. 18 ibo ad Patrem meum. Cf. Verg. Aen. iv. 322. 


E 2 


52 


Quidquid item sancti mens concipit,—Unus id omne 
Spiritus [le dedit. 
Spiritus, Unde vyenit, castum quodeunque piumye 
est, 
Nos miseratus ini, 
Incolaque humani cordis face ut Hospite fiat 
Te Tua digna domus. 


LVI 


Veni, Sprrirus, solare 
Nos illuminaque datis ; 

Tu duc, Alme, Tu tutare; 
Ades factis, cogitatis, 


Veritatis da amorem, 
Viam Tuam ut optemus; 
Sanctum insere timorem, 
Ne a Deo aberremus. 


Due ad vivam Curistum Viam 
Iuxta Quem permaneamus ; 

Due ad Sanctitatem’ diam, 
Qua IeHovam adeamus. 


Due ad coelum, quod superno 
Gaudio nos plene donet ; 

Due ad Deum, Qui aeterno 
Sabbatismo? nos coronet. 


1 Hebr. xii. 14 sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum, 
2 Hebr. iv. 9. 


oo 


LVII 


O Qui es Paractitus, 

Pentecostes Sprritus, 

E tot Istis coelitus 
Donis caritatem da. 


Multa caritas sperat, 

Multa mitis tolerat, 

Ipsam mortem superat ; 
Ergo caritatem da. 


Desinent prophetiae, 

Ut crepuscula die 

Hausta. Propriam, Pie 
Doctor’, caritatem da. 


Fides cedet visui, 

Spes concedet fructui ; 

Quae nequibit minui, 
Nobis caritatem da. 


Fides, spes, et caritas 

Stant, coniuncta trinitas ; 

E quis principalitas 
Penes caritatem est. 


O CoLumpBa aureis 
Pennis et argenteis, 
Fac ut veniat? eis, 

Qui Te laudant, caritas. 


1 Hildeberti Zn laudem Spiritus sancti : 
Spiritus sancte, pie Paraclite, 
. . » doces quos vis et quantum vis. 
2 Cic. pro Caec. xxvi. 74 hereditas venit unicuique vestrum. 


54+ 


LVIII 
Stat Ecclesia fundata 
Iesu super Domino, 
Unde nascitur, creata 
Verbo, aqua denuo ; 
Coelis exiens', petitam 
Ut sit sponsa, vindicat ; 
Suo Sanguine quaesitam 
Moriens vivificat. 


Corpus ubicunque idem 
Electorum undique, 
Dominum, Lavacrum, Fidem? 
Unam docta credere, 
Unum Nomen venerata 
Unam sacram est Dapem, 
Et ad unam—cumulata 
Gratia—contendit spem. 


Mundus adspicit irrisam— 
Mirabundus— opprimi, 

Multo schismate divisam 
Laedi multa haeresi ; 

At Sanctorum vigilantum 
Vox reclamat, Usquequo* ? 

Et in diem iubilantum 
Cedet flentum nox cito. 


Nune laborans tribulatur 
In tumultu bellico, 
Nune exspectat dum fruatur 
Iugi pacis otio ; 
? Joan. xvi. 28. Of. Apoe. vi. 2. 
* Rufini Comm. in symb. apost. ¢. 36 [CREDO] SAncram Ecores- 
TAM... ‘in’ praepositio non additur ; cf. c. 39. 


’ Apoc. vi. ro et clamabant yoce magna, dicentes: Usquequo, 
Domine? 


Os) 


Tune nec cupienti deerit 
Illa beatifica 

Visio, et conquierit 
Victrix iam Kceclesia. 


Sed iam nune coadunatur 
Dro Trino Unico, 
Mysticeque sociatur’ 
Cum potitis sabbato ; 
Gratiam da, Devs, uti 
Valeamus nos quoque, 
Illos humiles secuti, 
Tecum coelos colere*, 


LIX 


Iam regnum adveniat* Der; 
Iam, CHRIsTE, imperium cape; 
Virga discute ferrea * 

Peccati et Satanae iugum. 


O Rex Sancte, ubi caritas 
Et pax et ditio Tua est ? 
Quando hic, ut superos apud, 
Lis, discordia desinent ? 


Quando pace aboleveris® 
Bella,—hoe pollicitus Tuis *,— 
Ht viso Tibi cesserint 

Vis, delicta, libidines ? 


1 Joan. i. 3, 6, 7 societas nostra .. . societatem habemus. 
Verg. Aen. V. 734-5 amoena piorum Concilia Elysiumque colo. 
Matth. vi. ro. 4/Ps. 1.9. 

° Tac. Hist. ii. 5 Titus prava certamina communi utilitate 
aboleverat. 

® Hor. C. i. 15. 31, 32 fugies ... Non hoc pollicitus tuae. 


1 
2 
3 


56 


Vi surgens validus Tua, 
Oramus, Domine, adveni, 
Ac desiderio Tui 
Languentes refice et fove. 


Nomen respuitur Tuum, 
Praedanturque lupi Gregem' ; 
Crebrescunt scelera, incipit 
Refrigescere? caritas. 


Terris hine procul ethnicis 
Caligo gravis incubat: 
Quin Tu nascere, Lucifer *, 
Neve ulla occideris die, 


LX 


Devs pie, gratia 
Tua nos irradia ; 
Salutari, Dore, 
Reple Tuos lumine ; 
Ultimis mortalium * 
Tuum fer auxilium. 


Quod est cunque gentium, 
Quod est animantium, 
Laudent Te opiferum ° 
Cum clamoribus Herum, 
Sacris Tuis faciles, 

Legis Tuae dociles. 


Act. xx. 29. Cf. Ov. A. A. iii. 419. 


Matth. xxiv. 12 refrigescet caritas multorum. 
Verg. Ecl. viii. 17: ef. 2 Pet. i. 19 (vide supra, p. 2). 


Cf. Verg. Aen. viii. 727. 


° Ov. Met. xv. 653 deus... opifer. 


57 


Laudent Te cum cantibus ; 
Stabit? Terra frugibus ; 
Erit Dero filius? 

Homo, in Devm pius ; 
Adunabit omnia 

Lux, amor, laetitia. 


LXI 


Laus Davide rege sato 
Regi, Christo Dom1nt, 
Tempore praedestinato 
Jam terrarum compoti, 
Exactores * oppressuro 
Captivorum Vindici, 
Peccatores redempturo 
Aequitatis Principi. 


Nam descendet, sicut rores, 
Terras in frugiferas ; 
Spes, Laetitia, ceu flores, 
Dabunt sese* obvias 
Adventanti; super montes 
Pax praeibit nuncia ; 
Redundabit, uti fontes, 
Vallibus Lustitia. 


Coram Illo procidentes ° 
Tus et aurum offerent 
Reges ; Illum omnes gentes 
Adorabunt, concinent ; 


1 Non. 391. 21, 23 stat sentibus fundus. 

2 Apoe. xxi. 7 ero illi Deus, et ille erit mihi filius. 

3 Ex. v. 6, 10 et Is. ix. 4. 

‘ Verg. Georg. i. 287 Multa adeo gelida melius se nocte dederunt. 

5 Ps, Ixxi (Ixxii). 9-11 Coram illo procident . . . Reges .. 
munera offerent ; ... omnes gentes servient el. 


58 


Tili fient sempiterna 
Vota mista precibus; 

Crescet ditio superna, 
Regnum sine finibus. 


Ipse (nam erit afflictus 
Unusquisque hostium) 

Benedicens, benedictus, 
Obtinebit solium ; 

Nulla dies’ abolebit 
Pactum? Eius cum Suis; 

Nomen Ei permanebit* 
Caritatis Coelitis. 


LXII 


Iura dabit mundo Izsus, ubicunque recurrens * 
Indeclinato Sol movet axe diem°; 

Regnat, et omnipotens cunctas regnabit in oras, 
Dum variat certa cornua Luna vice. 

Illum multiplici gentes populique loquella®*, 
Quam sit amans, cithara carminibusque canent ; 

Et tenera a primis infantum vocula’ cunis 
Illius nomen, fausta precata, colet. 

Scilicet imperium Insv bona mille sequuntur ; 
Vincula captivae deposuere manus ; 

Pectora perpetua requie defessa fruuntur ; 
Repperit aeternas omnis egenus opes. 


* Verg. Aen. ix. 281, 447. 

* Cf. Ier. xxxii. 40 feriam eis pactum sempiternum. 

* Ps. lxxi (Ixxii). 5, 17 Et permanebit cum sole... Sit nomen 
eius benedictum in secula! 

* Verg. Aen. vii. 100. 5 Ov. Her. iv. 160. 

° ib. Trist. v. 2. 68 Graia .. . loquella. 

7 Prop. i. 16 (17). 27 mea vocula. 


a 


Assurgant Regi nostro properanter honorem, 
Quotquot sunt, cupidae res dare quaeque suum ; 
Cantantes superi descendant rursus ab alto, 
Atque ita sit pulsis* Terra remittat agris. 


LXIil 


Una unius Heri domus, 

Terrestresque Pii carmina concinant 
Defunctique laboribus,— 

Hic, illic Domino quotquot obediunt. 
CuRristo omnes famuli sumus, 

Seu terram colimus, seu Parris atria, 
Quanquam dissociabilis 

Nune Mors nos tenui gurgite separat. 
Aeterni una acies Det, 

Parens imperiis, iussa facessimus ; 
Pars iam transierunt aquas, 

Interfusa alii flumina transeunt. 
En sedes aliae Piis 

Secretas ° animae laeta petunt loca; 
Pars adstant prope marginem, 

Dum signo ad requiem, CurIsTE, voces dato. 
Insu, Dux ades additus*; 

Sic, quandoque ierit tessera* transitus 
Signum, per tenues aquas 

Tutos ad superam traiicies domum. 


* Verg. Ecl. vi. 84. 

* Hor. Epod. xvi. 63 illa piae secrevit littora genti. Cf. C. ii. 
13. 23 et Verg. Aen. viii. 670. 

3 Verg. Aen. vi. go et 528. 

* ib, vii. 637 it bello tessera signum. 


60 


LXIV 


Legiones indutorum 
Rite vestes candidas, 

Mille millia sanctorum 
Scandunt arces igneas ’. 

Io, iam est consummatum *! 
Portas coeli pandite ; 

Quis Mors dedit ac Peccatum 
Manus, intromittite. 


Alleluia! quos clamores 
Stupet aether terraque, 

Dum adesse iam victores 
Canunt mille citharae! 

O lux pulchra, cui videndae 
Nulla non est facta res! 

O lux laeta! iam repende 
Mala bonis millies. 


Ut tum gestient, felici 
Occupata patria, 
Suis redditi amici 
Nec solvendi postea! 
Laeto ore tum nitebunt, 
Quis cadebant lacrimae ; 
Patres pueri videbunt 
Orbi, viros viduae. 


Ades, Salus peccatorum, 
AGNE caese; propera, 
Exple numerum* piorum, 

Deinde regnum vindica: 


' Hor. C. iii. 3. Io. * Toan. xix. 30. Cf. Apoe. x. 7. 
3 Verg. Aen. vi. 545. 


61 


O Spes gentium, eluce; 
Te desiderant Tui: 

Cum coelesti visus Cruce 
Rex, Salvator, adveni. 


LXV 


Est domus beata, et extra lugubrem hance terram iacens, 

Quo labor venire nescit, atque acerba lacrima ; 

Qua fidem iam visus explet, spem coronat exitus’, 

Et iubar dies perennis omnibus circumiicit. 

Est locus pacis serenae, notus angelis bonis, 

Cuius intra limen usque turba? sanctorum melos 

Concinens, sexcenta millia, igneum®* circa Thronum 

Curistum adorant, cum Patre Unum semper et 
PaRActLitTo. 

Quale gaudium videre Qui peremptus Agnus est, 

Contueri facta volnera in Manus, Pedes, Latus, 

Imputare Illi tropaea, quotquot hine relata sunt, 

Perque sempiterna fari secla, quanta fecerit *! 

Quin caput, sancti, levate*®, neu timete, quam viam 

Curistus antiit laboris ac doloris, ingredi: 

Perbreve o durate tempus, pectore haec passi pio ; 

Ipse vos Voltu benigno mox superne exceperit. 


LXVI 


O Sion*, domus o mea, 

(Nomen laetificum et semper amabile,) 
Defunctusne laboribus” 

Tandem conspiciam te, tua gaudia? 


1 Ov. Her. ii. 85. 2 Apoe. vii. 9. 8 Dan. vii. 9. 
* Lue. viii. 39 narra quanta tibi fecit Deus. > Lue. xxi. 28. 
® Bernardi Clun. Laus patriae Coelestis Urbs Syon ... O bona 


patria, num tua gaudia teque videbo? 
7 Ov. Fast. vi. 541 defuncta laboribus Ino. 


62 


En unquam’ tua—gemmeis 

Portis dives opus—moenia, quis Salus. 
Nomen’ non violabilis, 

Atque auro nitidas aspiciam vias ? 
Vates, Martyr, Apostolus 

Circumstat Dominum multus ibi meum ; 
Cui sese comites choro 

Addent*, Christicoli quod gregis hie amo. 
O Sion, domus o mea, 

Quando deveniam te novus incola, 
Defunctusque laboribus 

Tandem conspiciam tot tua gaudia? 
Tu coelestibus atriis 

Dignam, CHRISTE, animam finge*, precor, meam, 
Cunetis additus ut piis 

Praesentem in supera Te venerer domo. 


LXVII 


Amamus aedem, quam Tuo 
Decore* comples, o Deus ; 
Quod gaudium Iste dat locus, 
Terrena vincit gaudia. 


Orationis est domus, 

Quo congregatur plebs Tua®; 
Et congregatos convenis, 
Salvator, Ipse servulos. 


Lavacrum amamus; quippe ubi 
CotumBa Sancta coelico 
Semper renatos munere 
Solet beare desuper. 
1 Verg. Ecl. i. 67. 2 Is, Ix. 18 (hebraice et graece). 
3 Verg. Aen. vi. 778. ‘ ib, Vili. 364, 365. 
5 Ps, xxv (xxvi). 8. 
® Ps. xxvii (xxviii). 8; Luce. i. 68 et ii, 32, 


63 


Amamus imprimis Tuum 
Altare’; quo quid carius, 
Ubi, colendum per fidem, 
Adesse Te, Te novimus? 


Amamus Istud efficax’ 
Verbum; nova in quo vita, pax, 
Solamen aegris, 1ugium 

Spes gaudiorum ostenditur. 


Cantare amamus hic Tibi, 
Tam multa largito bona’; 
Sed scire avemus coelitum 
Paeana et Agni canticum *, 


Da, Curiste, nobis gratiam, 
Ut hic amemus Te magis, 
Superne praesentes Herum 
Coram colamus cum piis. 


LXVIII 


Audin’, anima? Tui 
Salvatoris Domrntr 

Vox loquentis, et ad te: 
‘Dic, peccator, amas Me? 


‘Te sanavi saucium, 
Feci vinclis liberum ; 
In viam reduxi te 
Claram e caligine. 


' Hebr. xiii. ro. ? Hebr. iv. 12. 

3 Is, lxiii. 7 multitudinem bonorum domui Israel, quae 
largitus est eis. 

* Apoc. Xv. 3. 


64 


‘Numquid mater filium 
Obliviscitur suum?! 
Illa potest: non ego 
Tui immemor ero. 


‘Meus immutabilis, 
Altiorque superis, — 
Inferis profundior,— 
Mortem superat amor. 


‘Consummatus gratia, 
Regno mox et gloria 
Mecum sociabere ; 

Dic, peccator, amas Me?’ 


Kst, heu nefas*! languidus 
Amor, Dominz, meus ; 

Sed Te amo. Gratiam 

Da, plus ut Te diligam. 


LXIX 


Per circumfusas duc me, Lux alma, tenebras, 
Duc—nam sequar Te—protinus ; 

Est domus hine longe; nox omnibus incubat atra; 
Duc—nam sequar Te—protinus. 

Dirige Tu gressus; nolo longinqua videre ; 
Sat passus unus est mihi. 

Non hic* semper eram, nec, quo nune more, precabar 
Ut duceres me protinus ; 


‘ Ts. xlix. 15 numquid oblivisci potest mulier infantem suum, 
ut non misereatur filio uteri sui? 

* Hor. C. iii. 24. 30 et iv. 6. 17. 

* ib. Epist i, 15. 42 Nimirum hic ego sum; et i. 6. 40 Ne 
fueris hic tu. 


65 


Tune iter ipse meum prospectum optare volebam ; 
Nune duc—sequar Te—protinus. 

Cordi erat, ut pavido, fastus, fulgorque diei; 
Anteacta ne sint crimini. 

Quae beat auxilio iam me Tua dextra tot annos, 
Haec ipsa ducet protinus, 

Stagna per et salebras, per saxea tesca, per amnes, 
Nox caeca donec transeat, 

Et cum luce adsit carissima quaeque Piorum 
Frons, quam parumper perdidi. 


LXX 


CuristI, surgite, milites ; 
Ferrum cingimini’, Parris 
Pollentes ope coelica, 

Quam Iersus dat, Homo-Devs. 


Pollet viribus [lle Homo, 
Ille Exercituum Devs; 
Quo qui fidit et utitur, 
Omnes vincit et omnia. 


Ergo state*, potentia 

CuristI ac robore praediti ; 
Quaeque hostis tremit, omnia 
Divina arma capessite. 


Auctis vadite viribus ; 
Orate, ac valida manu 
Debellate Acherusium, 
Athletae* Domry1, ducem. 


* Verg. Aen. ii. 510, 511. ? Eph. vi. 14 state ergo. 


3S. Hieron. Comment. in Sophon. iii. 20 (vi. 733 ¢) gloriatur 
Dominus in athletis suis; ef. Eph. vi. 12 est nobis colluctatio. 


EF 


66 


Sic, victoribus integris’ 
Defunctisque periculo, 
CuristI munere Principis 
Vobis cedet adorea. 


O Irsvu, Susoxtes Det, 

Laus et gloria sint Tibi, 

Qui cum Parre perenniter 
Unum’ es cumque Paractito. 


LXXI 


‘Semper Mei sint.’ De Throno 
Audi superno, o Caritas*; 
Semper Tuos fac esse nos, 
Nune et per omne seculum. 


‘Semper Mei sint.’ O Salus, 
Per bella vitae protege ; 

Qui Vita, Veritas, Via es, 
Duc nos ad oras luminis. 


‘Semper Mei sint.’ Ut beas 
Tuum receptos in sinum! 
Amice CoeLzs ac vigil, 
Adusque finem nos fove. 


‘Semper Mei sint.? Nos Tuas 
Serva trementes, CHRISTE, oves, 
Et Istud omne da bonum ‘%, 
Tutela sanctorum Unica. 


‘Semper Mei sint.? Te Duce, 
Te dante nobis omnia, 
Culpas remittente omnibus, 
Sit terra coeli ianua. 


1 Hor. C. iv. 4. 66, 67. 2 Toan. x. 30. > x Toan. iv. 


‘ Ex, xxxiii. rg Ego ostendam omne bonum tibi. 


67 


LXXII 


Due, Coelestis Parser, duc nos 
Procellosum hoe per mare ; 

Pasce, fove, serva; Unus 
Namque Tu opitulare 

Sat beatis,—fortunatis ’, 
PatER esse si dignare. 


Veniam da; quam infirmi, 
CuRistE, simus, Tu novisti; 
Antegressus hac in terra, 
Tu extrema pertulisti ; 
Solus, lassus, Ista passus, 
Per deserta Tu listi. 


Ades, Sprrirus; si Tuum 
Corda gaudium replebit, 

Si se omni animorum 
Motu caritas miscebit, 

Expiatis” ac ditatis 
Pacem nihil abolebit. 


LXXIII 


Coelesti procul a domo, 

A. Parris gremio procul 
Languentem, alme PARactite, 
Dona iam rude* me Tua. 


1 Verg. Georg. ii. 458. 

* Liv. i. 26 imperatum patri ut filium expiaret ; et Cic. Leg. i. 
14. 46 expiati sumus. 

* Ov. Trist, iv. 8. 23 tarda vires minuente senecta, Me quoque 
donari iam rude tempus erat. 


F 2 


68 


Suspirat mihi mens memor 
Te, dulcem patriam et domum, 
Ac desideriis cadit 

Sion, icta fidelibus*. 


Ad Te molior’? arduum— 
Ad Te—per tenebras iter ; 
Quando tesca per aspera 
Lucos deveniam pios *? 


O Lux nostra, ades, o Deus; 
In Te spes habeo meas ; 

O tutum haec per inhospita 
Iam tandem loca duc domum. 


LXXIV 


Saevit insana pelagus procella, 

Dum Tui cura vigili laborant ; 

Ipse sed stratus placido recumbis 
Membra sopore. 


‘O Tuos serva, Domine; en perimus! 

Perditis’ (clamant) ‘fer opem ac salutem !’ 

Increpat* victam Tua Vox procellam, 
‘Muta quiesce *.’ 


Concidunt venti; placidaque, ut infans, 

Pace compostum® mare conticescit ; 

Et minax—sic vis’, Domine—aestuare® 
Desinit unda, 


RPELON. 1G. V no ys ? Verg. Aen. vi. 477- 

> Hor. C. iii. 4. 6. 

* Lue. vili. 24 increpavit ventum et tempestatem aquae. 
* Mare. iv. 39 dixitque mari: Tace, obmutesce. 

® Verg. Aen. i. 249. " Hor. C. i. 12. 30, 31, 32. 
* ib. ii. 6. 4. 


69 


Sic, dies vitae quoties nigrescet 

Nube, nosque Euri rapient in altum, 

Fare, ne mersi pereamus unda, 
‘Muta quiesce.’ 


LXXV 


Vitae per omnes, seu graves 
Dolore seu laetas, vices 

Te nostra lingua laudibus, 
Te prosequetur cor, Dsus. 


Quin nomen effer inclitum ! 
Mecum Irnovasz canticis, 
Qui, subvenire iam malis 
Presso vocatus, audiit *, 


Devs coronat® coelite 
Custode iustorum domos ; 
Tutamen ac salus adest 
Fisis ope Eius omnibus. 


Ipsum experire, quantum amet; 
Sic noris, expertus semel, 
Quam sit beatus unice, 

Qui fretus est Eius fide. 


Ipsum time, sic nil erit 
Timoris, o sancte, insuper ; 
Volens* adora tu Drum, 
Divina de te cura® erit. 


Patri Patrisque Fin1o 
Paractitoque gloria 

Sit, ut fuit, nunc est, erit 
In seculorum secula. 


1 y Par. xxix. 13. 7 Hor. C.ii.18.40. | * Verg. Aen. ix. 380. 
© Ais 8% Oyi7p 5 r Pet: v. 7: 


7O 


LXXVI 


Per pericla, per dolores 
Ite, Christiani, ite ; 
Expugnate’ hos labores, 

Roborati Pane Vitae. 


Oculi ne contristentur,— 
Lacrimas mox abstergetis ; 

Pedes metu ne tardentur,— 
Ut est opus, sic valetis. 


Laeti armis vos aptate 
Coelicis; cur iam languetis 
Pugnae diuturnitate ? 
Mox paeana concinetis. 


Ite igitur instructi, 

Eritis plus quam victores ; 
Ite iam, ab Ipso ducti, 

In tot hos oppugnatores. 


Hymnos et mele cantamus 
Tibi, Parser, ore laeto; 

Tibi, Izsu Sancte, damus 
Gloriam cum PARAcLeETOo. 


LXXVII 


Deum Domrinvum laudate, 
Coeli et gens Supera-; 
Deo Regi iubilate*, 
Lux, sol, luna, sidera: 
* Oy. Met. ix. 619 coepta expugnare. 


° Ps. xevii (xeviii). 4, 6 iubilate Deo, . . . iubilate in conspectu 
regis Domini. 


qi 


Ipsum canite, Qui dixit 
Fiant,—et creata sunt',— 

Conditisque leges fixit, 
Quae perfringi nequeunt. 


Quin laudate Deum Fortem?’; 
Nescit fidem fallere ; 
Sanctis Suis dedit mortem 
Et peccatum vincere. 
Deum Sabaoth Jaudate, 
Qui nos salvat, Angeli; 
Collaudate, res creatae 
Omnes, Nomen Domint. 


LXXVIII 


Spinis coronatum antea 
Caput coronat gloria; 
Ornat tiaras regius 
Victoris alti Tempora. 


Loco supremi principe 

Coeli potitus est Suo 

Nune iure, Rex regum omnium, 
Lux sempiterna coelitum. 


Regnat, Voluptas Patriae 
Domus, piorum Gaudia, 
Amore quos Suo beat, 

Quis scire Nomen dat Suum. 


' Ps. exlvili. 5 laudent nomen Domini: quia ipse dixit, et 
facta sunt; ipse mandavit, et creata sunt; cf. Gen. i. 14 dixit 
autem Deus: Fiant luminaria in firmamento coeli. 

> Ts. ix. 6 vocabitur nomen eius ... Deus, Fortis: ef. 2 Reg. 
(2 Sam.) xxii. 3. 


72 


His omne, quodcunque est, probrum 
Crucis dat, omnem gratiam,— 
Nomen superstes temporis, 

Aeterna coeli gaudia. 


Ut Ipse quondam, nune dolent, 
Sessuri eodem mox Throno’ ; 
O ter beatos, qui sciant 
Quanta Ipsius sit caritas! 


His, cuius Ipse pertulit 

Mortem probrumque, Crux salus 
Ac vita fit,—spes, ampla res, 
Iugis piorum gloria. 


LXXIX 


Quem amamus haud aspectum, 
O Salvator, (omine 
Fausto nomen, ac dilectum 
Magis omni nomine’,) 
Te laudamus, adoramus ; 
Tibi uni hominum 
Benedicimus; clamamus 
Te, Rex sancte, Domrnum*. 


Qui salvando operatus * 
Es, o Admirabilis®, 
In Quo patet revelatus 

Amor ineffabilis, 


* Apoc. iii. 21. ? Phil. ii. 9. 

8 Propert. iii. 9 (iv. 8). 46 Meque deum clament. 

* Cf. Ov. Am. ii. 7. 23 ornandis illa est operata capillis. 

5 Is, ix. 6 vocabitur nomen eius Admirabilis. Cf. Tud. xiii. 
18 et 2 Thess. i. ro. 


73 


Te laudamus, adoramus, 
Tibi uni hominum 

Benedicimus ; clamamus 
Te, Rex alme, Domrnum. 


Penes Te est plenitudo ’, 
Gratia, vis coelica, 
Gloriaeque claritudo, ° 
Fint Parris, unica ; 
Te laudamus, adoramus ; 
Tibi uni hominum 
Benedicimus; clamamus 
Te, Rex clare, Dominum. 


Carmen hoc fac in supernum 
Sine fine crescere 

Cultum Tui’, et aeternum 
In amorem cedere ; 

Tune laudabimus amando * 
Ac coelesti carmine,— 

Ht affabimur clamando* 
‘Rex, Salvator, Domine,’ 


LXXX 


Laus in altissimis® 
Sit Dro! Angeli, 

Recis in Coelitis 
Verbo laetamini ; 


? Col. i. 19 et ii. 9. 

* Tac. Ann. ii. 58 de adventu regis et cultu sui. 

* Hor. C. iv. 1. 34. 

* Ov. Fast. vi. 303, 304 precando Affamur Vestam. 
° Lue. ii. 14 Gloria in altissimis Deo. 


74 


A Quo es conditus, 
Stellifer o pole, 

Lumine splendidus 
Hune venerans cole, 


Laus in tellure sit! 
Canite Domino 
Cuncti, quis contigit 
Regeneratio, — 

Tlli, Qui attulit 
Munera gratiae, 

Quique vos docuit 
Gratias agere. 


‘Laus Deo’ intonent, 
Quaecunque dant sonum ; 
‘Laus Dero’ resonent, 
Quidquid est fidium: 
Dic, gravis organi 
Clara vox, Quantus sit ; 
Cane tu, o chely’, 
Qualia fecerit. 


Laus Dero sit! Io, 
Gratias, canticum 
Dicite Domino 
Omne per seculum: 
Laus Dro! Qui amat, 
Quae fecit, opera *,— 
Qui salutare* dat 
Nobis, et aethera ‘, 


Stat. Silv. iv. 3. 119 Cedamus, chely, iam repone cantus. 
Sap. xi. 27 (25), Gen. i. 31, Ps. exliv (cxlv). 9. 
Lue. iii. 6 videbit omnis caro salutare Dei. Of. Ps. exy (exvi). 
13 et Act. xxviii. 28. 

* Bernardi Clun. Laus patriae coelestis : 
Quid datur et quibus? aether egentibus et eruce dignis. 


1 
2 
3 


75 


LXXXI 


Eia, ora, mens; orata 
Insus libens facit rata’; 
Is, Qui iussit te orare, 
Vult oranti non negare. 


Regem adis,—adi lege 

Hac, ut petas digna rege,— 
Regem autem talem, tantum, 
Qui plus votis? det precantum. 


Primum rogo, sis Patronus, 
Tollas* hoe peccati onus, 
Proque reis immolatus* 
Liberes cor hoc reatus°®. 


Pacem Tuam da°® deinceps ; 
Occupa me intus Princeps ; 
Vindica, quem redemisti 
Propriumque dicavisti’. 


Donec ero hie viator, 

Amor Tuus me solator; 
Duc, Amice Custos, pie 
Due adusque finem vViae. 


1 Oy. M. ix. 703 rata sint sua visa precatur. 

* ib. A. A. i. go Haec loca sunt voto fertiliora tuo. 

> Toan. i. 29. “ tr Cor. v. 7. 

* Liv. xli. 19 senatus nec liberayit eius culpae regem nec 
arguit, et v. 28 voti liberaretur. 

® Toan. xiv. 27. ™ Verg. Aen. i. 73. 


76 


LXXXII 


Terra iacet felix, natique ad gaudia’ campi, 
Quos Immortales, turba Beata’, tenent ; 

Nox ibi concedit claro sine fine diei, 
Cura voluptati, laetitiaeque dolor. 

Assiduo * Veri propria est acceptaque sedes, 
Nec florum marcet, tabe peremptus, honor; 

Illa sed a nostris Mors littora separat oris, 
Ceu maris angusti dissociata freto. 

Arva ultra tumidos fluctus Coelestia rident, 
Et viride induitur* caespitis herba decus ; 

Nempe ita Iudaeis Tellus Promissa nitebat, 
Quis interfusus clauserat amnis iter. 

Turba tremit mortalis aquas; et, multa morati, 
Traiicere angusti se maris alta® pavent; 

Frigoreque horrentes in margine littoris haerent, 
Deductae timidi solvere vela® ratis. 

Si modo possimus malesuadum arcere Timorem, 
Pellere, quis anceps mens labat icta’, metus,— 

Si modo, non hebeti visu, telluris amatae 
Indelibatas contueamur opes,— 

Scandere, quo Moses*, si nos possimus, et uno 
Obtutu ® cunctos prospiciamus agros,— 

Iam neque Jordanes neque frigida flumina Mortis 
Obstent, contiguas quin adeamus aquas. 


? Ov. Met. ii. 223 natusque ad sacra Cithaeron. 

2 Lucr. v. 165 Immortalibus atque Beatis. 

3 Verg. Georg. li. 149 Hic ver assiduum. 

* ib. Aen.ii.392, 393 galeam clipeique insignedecorum Induitur. 
° ib. 203 tranquilla per alta. 

® Propert. i. 17 (18). 26 solvite vela. 

7 Liv. i. 16 metu icta. 

® « Moses,’ seu mavis ‘ Moyses’ (Paul. Nol. Carm. xxyi. 219). 

® Verg. Aen. i. 495 obtutuque haeret defixus in uno. 


77 


LXXXIII 


Cantate euntes, filii 

Coelestis, usque’, Principis ; 
Et Curistum, agendo nobilem 
Actisque, ad astra tollite. 


Domum Dervumque quaerimus? 
Hae, antiere qua patres ; 
Quis, iam beatis, tempore 
Addemur et nos perbrevi. 


Oculos iacentes* tollite, 
Apparet, ecce, patria 
Sion domusque propria‘; 
Izsum videre mox erit. 


Audete vestrae in patriae 
Iam stare®, fratres, finibus ; 
Rex Ipse, Parris Fiitus, 
Audacter ire vos iubet. 


Parere avemus, Rex, Tibi 

Laeti his relictis omnibus; 

Tu, Curistz, tantum Dux praei, 
Sequemur usque Te Ducem. 


1 Verg. Ecl. ix. 64. ? ib. Aen. i. 380. 
3 Ov. Met. xi. 618, 619 iacentes Vix oculos tollens. 

‘ Verg. Aen. ili. 85 et 167. 

> Cf. 4 (2) Reg. iii. at et steterunt in terminis. 


78 


LXXXIV 


Terrarum toto canat angulus! omnis in orbe, 
‘Rexque Dreusque meus ”,’ 

Arce licet Coelum sublimi surgat, ad arcem 
Laus volat illa tamen ; 

Convalles Terrae iaceant licet, attamen illam 
Gignere Terra potest. 

Laudem illam toto canat angulus omnis in orbe, 
‘Rexque Drevusque meus.’ 


Terrarum toto canat angulus omnis in orbe, 
‘Rexque Drevsque meus.’ 

Det melos altitonans Ecclesia, quale domorum 
Rumpere claustra queat ; 

Sed cum voce simul cor cantibus adsit et omnem 
Vim superet laterum. 

Laudem illam toto canat angulus omnis in orbe, 
‘Rexque Drusque meus.’ 


LXXXV 


Curisti salubris gratia, 
Immensa Parris caritas, 
Dilectioque Srrritus, 
Superne nobis incubent *. 


Sic copulatis cum Deo, 
Nosque inter ipsos, sit frui 
Communione dulcium*, 
Quae Terra nescit gaudia. 


1 Hor. C. ii. 6. 13, 14 Ille terrarum mihi praeter omnes 
Angulus ridet. 
2 Ps. v. 3 et Ixxxiii (Ixxxiv). 4 rex meus et Deus meus. 


S Cf. Ex. xl. 36 (38). 
4 Hor. Epod. ii. 37, 38 malarum, quas amor curas habet, Haec 


inter obliviscitur. 


79 


LXXXVI 


Plenus Sanguine fons, dato 
E Venis Domint, scatet ; 
Quo sub gurgite sontibus 
Infectum eluitur scelus’. 


Hune fontem moriens latro 
Vidit, non sine gaudio; 
Hic, spurco pariter, mihi 
Purgare omne licet nefas. 


Non amiserit hance suam 

Vim, caese Acne, Cruor Tuus, 
Tota Ecclesia dum Derr 

Iam peccare nequiverit. 


Cum, quod dant Tua Volnera, 
Flumen vidi humili fide, 

Te, Satvator Amans, cano, 
Et, donee moriar, canam. 


Tune Te dulcibus—altior 
Vates—laudibus efferam, 
Haec cum vyocula balbaque 
Lingua obmutuerit mea. 


Tu (certam hane habeo fidem) 
Iam gratis chelyn auream, 
Emptum Sanguine praemium, 
Indigno mihi praeparas. 


Coelestis dabit Artifex 
Tentam secula in omnia, 
Qua Ixzsu sonet Unius 
Nomen Parris in auribus. 


1 Verg. Aen. vi. 741, 742. 


80 


AD SACRAM COMMUNIONEM 
LXXXVII 


Quin adis Mensam’, capisque Corpus Ipsius, Pie, 
Proque te fusum benigne Sanguinem sacrum bibis ? 


Illius dono refecti Corporis, dono sacri 
Sanguinis, factique salvi, reddimus grates Dzo. 


Unicus Dator Salutis Curistus, Unicus Der 
Fiutvus, tulit cruentam per Crucem victoriam. 


Pro pusillis? proque magnis Ille tune oblatus est *, 
Offerens* Patri Sacerdos Ipse Semet® Hostiam. 


Hostias, hoc singulare per typos mysterium 
Praedocentes, Lex vetusta iussit offerri Dzo. 


Ille, mortuis Redemptor Luxque caligantibus, 
Srrritu Sancto fideles gratiaque nune iuvat. 


Quin adis Mensam, bonoque corde *, sincera fide, 
Pignus aeternae Salutis hoc Sacramentum capis ? 


Qui regit iam nunc fideles protegitque dextera, 
Omnibus vult sempiternam, qui petunt, vitam dare; 


Pane coelesti medetur omnibus famelicis ; 
Dans aquam superne vivam sedat omnium sitim. 


Ecce, Quem cognominamus Alpha et ©", Curistus 
Droge 
Omnium venturus olim gentium Index, adest. 


11 Cor. x.21. 7? Apoc. xix. 5etxx.12. * Hebr. ix. 28. 

* Hebr. x. 12. > Hebr. ix. 14. 6 Lue. viii. 15. 

7 Prud. Cath. ix. 11 Alpha et 2 cognominatus; et Hildeberti 
or. ad Tres Personas SS. Trinitatis: Alpha et 2, magne Deus. Cf. 
Apoe. i. 8 Egosum A et 2 [seu mavis, 0], graece 70”AAga kal 70 °2. 

8 Luc. ix. 20, 


81 


LXXXVIII 


Alleluia! occupavit 
Tesus sedem regiam ; 
Alleluia ! reportavit 
Dominus victoriam. 
Audin’? Tonat vehemente 
Victrix Sion carmine: 
Insts nos ex omni gente 
Suo emit’ Sanguine. 


Alleluia! simus laeti ; 
Tibi, Imsv, credimus ; 
Alleluia! fide freti, 
Te adesse novimus. 

Ut diebus illis actis 
Sursum carpseris iter, 
Tamen stas, Dilecte, pactis, 
Sum vobiscum iugiter?. 


Alleluia! angelorum 
Panis*, nostra Spes, Cibus’* ; 
Alleluia! Te reorum 
Adit indies tribus; 
O Amice peccatorum, 
Interpella® Tu Drum, 
Ubi cantu beatorum 
Strepit mare vitreum ° 


1 Apoc. xiv. 3, 4; cf. v. 9 et Vii. 9. 

* Matth. xxviii. 20. 3 Ps. Ixxvii (Ixxviii). 25. 
* Toan. vi. 56. 

» Rom. xi. 2; cf. Hebr. vii. 25, Rom. viii. 34. 

®° Apoc. XV. 2. 


G 


82 


Alleluia! Imperator, 
Dominorum Domrne!; 
Alleluia! Dominator? 
Rerum, nate Virgine: 
Intra velum, incarnatus, 
Isti Pontifex® viam ; 
Hic Te Ipsum, operatus, 
Das Sacerdos Hostiam. 


Alleluia! occupavit 
Iesus sedem regiam ; 
Alleluia! reportavit 
Dominus victoriam. 
Audin’? Tonat vehemente 
Victrix Sion carmine: 
Irsus nos ex omni gente 
Suo emit Sanguine. 


LXXXIX 


Panis Coelice*, vescimur 
Te, Izsu, Tua nam Caro 
Coena est vera; perenniter, 
Panis Vive, animas ale 
Nobis, et Tua mortui 

Vires vita det indies. 


Vitis Coelica, Sanguine 
Imples hune Calicem Tuo; 


» Apoc. xvii. 14. Cf. Cic. Verr. ii. 4. 58. 129 lovem Imperatorem. 
* Mal. ili. 1, Iudae 4. Cf. Cic. de nat. Deor. ii. 2. 4 Tovem 

dominatorem rerum. 3’ Hebr. v. ro. * Ioan. vi. 41. 
5 Ioan. xv. I. 


83 


Sanant nos Tua Volnera, 
Aspecta' Cruce vivimus ; 
Semper nos Tibi palmites?, 
CuristE, haerere fae insitos. 


XC 


Sempiternae Auctor* vitae, 
Cuius est parata 

Mensa,—pane, vino rite 
Mystico ornata,— 

Ale, quos vivificasti, 
Dape tam insigni, 

Ut fingamur, Coenam pasti* 
Tuam, coelo digni. 


Caritate nos egenos* 
Recrea, omnisque 

Fac Istius vitae plenos 
Plenitudinisque ; 

Tanta Tua dum firmati 
Gratia fiamus, 

Tamque Tuum Reyelati® 
Os aspiciamus. 


XCI 


Nondum vise, Te quaerentes 
Hic inyeniamus’ ; 
Sicque Tuam reverentes 
Mensam accedamus. 
* Num. xxi. 8, 9 fae serpentem aeneum ...; qui percussus 


aspexerit eum, vivet. Fecit ergo Moyses serpentem aeneum ... ; 
quem cum percussi aspicerent, sanabantur. Cf. Ioan. iii. 14, 15. 


* Toan. xv. 5. 3 Hebr. xii. 2. 
* Verg. Aen. ii. 471. 3) ke xh rg: 
* Oy. Fast. vi. 619 Ore revelato. * Ts. lv. 6. 


G2 


84 


Quantum amor Tuus beet, 
Scire Tuis detur,— 

Per deserta qui fons meet, 
Manna quod’ paretur. 


Ecce—iubes—quod dedisti 
Corpus coenaturi, 

Pretiosum? quem fudisti 
Sanguinem hausturi. 


Sic Te semper audiamus, 
Tua plebs; et laeti 

Ire coelicis pergamus 
Viribus repleti. 


XCII 
AD BAPTISMUM PARVULORUM 


Tu Curistum, Crucis arbori 

Affixum, impavido corde tibi asseres ; 
Cuius teste rei Cruce 

Signamus * Domini de grege* te, puer. 
Posthac nullus erit pudor® 

Te iactare tui Nomine Principis, 
Cuius nune decus et probrum 

Crux inscripta* nitet fronte super tua. 
Noli, victus inertia, 

Detrectare tui militiam Ducis ; 
Immo, quae dabitur tibi 

Pars belli et statio, fortis in hae mane. 


* Verbum ‘manna’ in Bibliis Sacris est neutrius generis ( Apoe. 
ii. 17. Cf. Prud. Dipti. 43). 

* 1 Pet. i. 19. * Prud. Cath. vi. 131, 132. 

* Hor. Epist. i. 4. 16. 5 Ov. Met. xiv. 18, 19. 

* Prud. Psych. 360. 


85 


Qua Issus iit, arduam 

Et tu carpe viam non timido pede, 
Perlatoque Crucis probro 

Conside aetheriis victor in aedibus. 
Sic te visibili nota’ 

Signamus proprio de Domini grege ; 
Curistus, Cuius habes Crucem, 

Consortem faciat te Diadematum’. 


HYMNI PUERILES - 
XCIII 


Bone Pastor ovium, 

Serva agnum me Tuum: 
Te quid maius est? A Te 
Quis me valet rapere?*® 


Mortuus, Redemptor, es, 
Nobis vitam ut dares; 
Clavorumque saucias 
Nota Manus elevas‘. 


Indies laudare Te, 
Verba Tua facere* 
Velim, sicut® quos beas 
Superos, o Caritas. 


Cf. Ov. Met. i. 761 Ede notam tanti generis meque assere coelo. 

* Apoc. xix. 12 in capite eius diademata multa. 

$ Toan. x. 29. * Lue. xxiv. 50 elevatis manibus 
suis benedixit eis. 5 Matth. vii. 24. © Matth. vi. 10; 
et ef. Ps. cii (ili). 20. 


86 


Vocem (nam ades) Tuam, 
Bone Pastor, audiam : 
Ne pes arcta' de® via 
Erret mihi, vigila, 


Duce et Exemplo Te 
Velim iter pergere, 

Dum ad Parris solium 
Noscam, ut et notus sum’, 


XCIV 


Tibi laudem reddimus, 
O Aeterne Rex, Devs; 
Omnis terra‘ colit Te, 
Te colamus nos quoque. 


‘Sanctus, Sanctus, Sanctus es,’ 
Clamant ad Te coelites ; 
Nostrum hoc sit canticum, 
Domine coelestium. 


Laudem dant apostoli 
Noctes et dies Tibi; 
Nonne mittis® hos Tuos 
Famulatum servulos ? 


Prophetarum cum grege 
Iungimus nos mystice ; 
Nam incognita sophis® 
Revelasti parvulis. 


1 Matth. vii. 14. ? Is, Laiil. 17. 

* 1 Cor. xiii. 12 tune autem cognoscam, sicut et cognitus sum. 

* «Te Deum’: Te aeternum Patrem omnis terra veneratur. 

° Ter. i. 7 noli dicere: Puer sum; quoniam ad omnia quae 
mittam te ibis. Cf. Ioan. xx. 21. 

° Matth. xi.25 abscondisti haec a sapientibus (graece amd copay) 
et prudentibus, et revelasti ea parvulis. 


87 


Candidata* iactat se 
Turba martyrum Cruee ; 
Nobis Crucem ferre da, 
Coronari gloria. 


Tibi laudem reddimus, 
O Aeterne Rex, Dsus, 
Trina Untras,—Partrt, 
Finio, SPrIRItUr. 


XCV 
ANTE SOMNUM 


Abacta® iam fatetur 
Dies adesse noctem ; 
Tam vesperascit umbris 
Coelum tenebricosis. 


Caligine ingruente, 

Iam sidera enitescunt ; 
Mox bestiae, volucres, 
Floresque conquierint. 


Fessis, Redemptor, altam 
Dulecemque da quietem *; 
Ades fayens, ocellos 
Dum lassus ipse claudo. 


Da parvulis tuendum 
In luce Te serena ; 
Tutare navigantes 
Mare* caerulum carinis. 


‘ ‘Te Deum’: Te martyrum candidatus laudat exercitus. 
* Verg, Aen. Vili. 407. 3 7b. Vi. 522. *7bb 1. 67. 


88 


Fove dolore tortos 
Morbi, et iacere seros’ ; 
Scelesta machinatos 
Depelle re patranda. 


Dum? nox trahetur, albas 
Superne pandat alas 
Circa meum cubile 
Quaternio* angelorum. 


Aurora cum resurget, 
Pulso sopore sistar 
Immunis* integerque 

Te, Sancte CurisTE, coram. 
Fas est Parrem Supremum 
Laudare, Teque, Fr11, 

Cum Sprritv Beato 

Nune et per omne seclum. 


XCOVI 
AD CONFIRMATIONEM CONFERENDAM 


Quod nune cor Tibi praebeo’, 
Sit semper, Deus, hoc Tuum; 
Ne iam linquere Te velim, 
Neve a Te vager avius®*. 


Demissus caput, ad Pedes 
Suspensi Cruce procido; 

Sit, Peccato ibi mortuo’, 
Izsus omnia in omnibus. 


' Prop. iii (iv). 4 (5). 35 Cur serus versare boves et plaustra 


Bootes. ? Cf. Verg. Aen. i. 607. 
° Cf. nostratem illam cantilenam: ‘Four angels round my 
head.’ * Hor. C. iii. 23. 17. 


5 Proy. xxiii. 26 Praebe, fili mi, cor tuum mihi. 
® Luer. ii. 81 Avius a vera longe ratione vagaris. 
7 Rom. vii. 8. 


89 


Unctum coelite gratia, 

Signa me proprium Tibi, 

Ut coram Facie Tua 
Praesens postmodo Te colam. 


Detur, quicquid agam, loquar,— 
Omnis vis animi',—Tibi; 

Sie vivens Tibi serviam, 

Coeli ianua mors erit. 


Omnis gloria sit Patri, 
Omnis gloria Frx10, 
Tecum, Sancte Paractits, 
Nunc perque omnia secula. 


XCVII 
AD NUPTIAS CELEBRANDAS 


Insus aderat vocatus? ; 
Personabat canticis 
Domus, ubi est dignatus 

Interesse nuptiis. 


Gaudio vir exsultabat, 
Laetabatur sponsae cor, 

Ipsi enim, Qui adstabat, 
Cessit malum ac dolor. 


Hydriae* vim agnovere 
Almam Det-Homints ; 
Et ministri* sat hausere® 

Vitei, en, laticis. 


1 Lucer. i. 72 vivida vis animi. 2’ Toan. ii. 2. 
* Toan. ii. 6, 7. * Toan. ii. 5. ° Toan. ii. 8. 


90 


O sic adsis hodierne’, 
Qui es Vita, Caritas ; 
Sponso, sponsae Tu superne 
Benedictis faveas. 


Ut beasti illos duo, 

Sic hos dites Sanguine, 
Aqua, exeunte” Tuo 

Ex aperto Latere. 


Stantes Tuum ad Alltare, 
Rex, precamur, audias ; 

Quos coniungere* dignare, 
Iunctis semper faveas. 


XCVIII 
IN IEIUNIIS TIT TEMPORUM 


Tellus, o Domne, est Tuo 
Arvum semine consitum ; 
Messis multa; sed heu! parum 
Multi sunt operarii *. 


Ergo nunc agimus Tibi 
Hac ieiunia cum prece, 
Ut mittas operarios 
Plures in segetem Tuam. 


* Tibull. i. 7. 53 Sic venias hodierne. 

* Ioan. xix. 34 unus militum lJancea latus eius aperuit, et 
continuo exivit sanguis et aqua. 

* Matth. xix. 6 et Mare. x. 9. 

“Luc. x. 2 Messis quidem multa, operarii autem pauci. 
Rogate ergo dominum messis ut mittat operarios in messem 
suam. 


ot 


Imprimis patriam bees, 
Oramus; sed et insulas 
Longinquas beet ac plagas 
Ista omnes benedictio. 


Da prudens cor Episcopis, 
Multa non sine gratia ; 
Firmo falsa, velut silex, 
Ore et pectore conterant. 


Veram Presbyteris fidem 

Ht leges aperi Tuas: 
Mentem infunde Diaconis 
Promptam, deme superbiam. 


Daque audita facessere 
Perlaeto obsequio Gregi : 
Sic, quandoque reveneris, 
Omnes aspicias pius. 


XCIX 
DE FIDE PROPAGANDA 


Cuius omnipotens 
Verbum exaudiens 
Nata est lux bona’, 
Audi nos; sicubi 
Deest Evangelii 
Clara dies Tui, 
Lux fiat altera. 


Qui salutiferis 
Ortus es radiis 


1 Gen. i. 3, 4. 


92 


Sol',—Paean medica 
Arte medens Tuis,— 
Lux, Salus animis,— 
Omnibus o satis 

Lux fiat altera. 


Unde sunt veritas, 
Vita et caritas, 
Sprritus, evola; 
Super aquas rape 
Lampada gratiae, 
Dum e caligine 
Lux fiat altera. 


Unica Trrnrras, 
Sancta Vis, Caritas 
Et Sapientia, 
Ceu ruit aestibus 
Plenis Oceanus, 
Terris in omnibus 


Lux fiat altera. 


C 
IN FACIENDIS ELEEMOSYNIS 


Aetheris, terrae, maris Alme Rector, 

Summa reddatur Tibi laus honorque ; 

Quam rependemus Tibi caritatem, 
Omnia danti? 


Aureus cum sol nitet, aura verna 

Cum flat, ac flores segetesque rident, 

Ipse ades; laudem tribuamus omnem 
Omnia danti. 


1 Mal. iv. 2 et orietur vobis timentibus nomen meum Sol 
iustitiae, et sanitas in pennis eius. 


93 


Tu focum pacemque domus, salubres 

Tu dies, Tu, quidquid habet bonorum 

Terra, das; grates referantur omnes 
Omnia danti. 


Nec pepercisti’, miserate mundum 

Perditum, Dulci Pater Unicoque 

Finto, Quocum simul, haud gravatim, 
Omnia donas. 


Quippe das vitam, Bone, caritatem, 

Vim Paracteti, Pater, et charisma 

Plurimum divesque ope septiformi 
Omnibus addis. 


Das, Pater, pacem et veniam redemptis, 

Sancta Sacramenta, Domus videndae 

Spes Tuae; quid nos referamus ergo 
Omnia danti? 


Mox perit, quod quis sibi sumit ipsi ; 

Sunt, Derus, certae sine fine gazae, 

Quidquid audemus Tibi foenerari’”, 
Omnia danti. 


Quidquid audemus Tibi foenerari, 

Millies nobis, Bone Rex, rependis ; 

Dona nos ergo dabimus libentes 
Omnia danti, 


Unde cum vita venit omne donum 

Quod damus, dandi ipsa venit facultas: 

O fac aeternum Tibi nos adesse, 
Omnia danti. 


* Rom, viii. 32 qui etiam proprio Filio non pepercit, . . - 


quomodo non etiam cum illo omnia nobis donabit? 
* Proy. xix. 17 foeneratur Domino qui miseretur pauperis : 
vicissitudinem suam reddet ei. 


94 


CI 
PRO INFIRMIS 


Salvos olim faciebas, 
Curistr, Tua Dextera’; 
Morbos, mortem devincebas 

Ista vi opifera ; 
Nam adibant Te cum mutis 
Caeci, capti pedibus’, 
Tabidae leprosi cutis, 
Vexatique* febribus. 


En revaluerunt aegra 
Membra; mens in pristinum 
Restituta, vox integra, 
Te agnorunt* Dominum: 
Ut ad Galilaeum mare, 
Sic et haec per trivia 
Velis Tua nunc beare 
Debiles praesentia. 


Salva Tuo nos sanaque 
Etiamnum Flamine°; 
Fove, refice, beaque, 
Vitae, mortis Domine; 
Speculatis, operatis 
Da doctrinam coelitus, 
Ut valentes, ut languentes 
Te adorent laudibus. 


1 Ps, lix. 7 (Ix. 5) salvum fae dextera tua, et exaudi me. 

? Liv. xliii. 7 princeps eorum, pedibus captus, lectica est 
introlatus. 

> Act. xxviii. 8. 

* Liv. vi. 7 an me... non agnoscitis ducem ? 

*> Adam de 8. Vict. In Epiphania: Sacro docti Flamine (i. e. 
Spiritu sancto). 


95 


PRO NAVIGANTIBUS 
CII 


Pater, Cuius est salvare, 

Qui irrequietum mare 

In abysso’ ligavisti?, 

Termino circumdedisti *,— 
Miserere supplicantum 
Pro salute nayigantum. 


CuRIstE, Cui obedierunt* 
Undae fanti ac quierunt, 
Qui per aestum incedebas, 
Inter fluctus dormiebas °,— 
Miserere supplicantum 
Pro salute navigantum. 


Spiritus, Qui ferebaris 
Super aquas® caeci maris, 
Dum componis turbulenta 
Mundi rudis’ elementa,— 
Miserere supplicantum 
Pro salute navigantum. 


Deus Trine, potens, pie, 
Fratres nostros nocte, die, 
E periclis serva; pelle 
Hostes, ignem, vim procellae: 
Sic® laetorum vox hymnique 
Terra canent Te marique. 
Gens 1) 2t 2 Tob xxvi 8 Qui ligas aquas in nubibus suis. 
* Job, xxvi. Io terminum circumdedit aquis. Cf. ib. xxxviii. 
to et Ps. ciii (civ). 9, 
* Matth. viii. 27. 
5 Matth. viii. 24 motus magnus factus est in mari, ita ut 
navicula operiretur fluctibus ; ipse vero dormiebat. 
© Gen. i. 2 Spiritus Dei ferebatur super aquas. 
7 Ov. Met. i. 7, 87. 8 Verg. Aen. vi. 154, 155. 


96 


CIII 


Exaudi, Omnipotens Pater, 
Lustrantes maris inyvia; 
Praesens Portus, inhospitas 
Adsis inter aquas Domus, 


Izsu, Cuius obediens 
Voci composita est hiems, 
Tu nos spe timidos’ fove, 
Purgando rege turbidos. 


Cuius vis aluit? mare 

Vita ac luce, Paractits, 
Nunc nobis ades et fave, 
Alme ac Vivificans Devs. 


Cultu diligimus pio 

Te, Rex magne, salutifer 
His Defensor in aestibus, 
Illic non breve Gaudium. 


CIV 


Dum minatur* pontus clades 
Tantum, Ixsvu, nobis ades 
Per profundi vasta latis, 
Quantum apud nos coenatis, 


' Matth. vili. 26 et Mare. iv. 4o. 


* Verg. Aen. vi. 724 coelum ac terram camposque liquentes. .. 


Spiritus intus alit. 
* ib, iii. 540 bellum haec armenta minantur. 


¥ 


97 


Potes, 0 Qui super mare 
Ambulasti’, nos servare ; 
Si loqueris Istud, Tace’, 
Iam compones undam pace. 


E procellis ad quietos 
Portus reduce nautas laetos ; 
Modo Tecum, Izsu, simus, 
Portum occupaverimus *, 


Tantum, Ista vi amoris 
Coelicis nos para oris; 
Veta intus desaevire 
Vim peccati, aestum irae. 


Sic, cum Resurrectionis 
Illucescet dies bonis, 

Iam perpessis noctem, Here, 
Stans in littore* cernere. 


Qui es Trinus Unicusque, 
Pater, Versum, Spiritusque, 
Tibi laudes nune Tuorum 
Perque secla sint seclorum. 


CV 
PRO SALUTE AMICORUM 


Preces nostras miseratus, 
Pater, audi votaque ; 
Cara capita tutatus, 
Hine quae absunt, protege. 


' Matth. xiv. 26 videntes eum super mare ambulantem. 


Mare. iv. 39 dixitque mari: Tace, obmutesce. 

Hor. C. 1. 14. 2; 3. 

Toan. xxi. 3, 4 et illa nocte nihil prendiderunt. Mane autem 
facto, stetit Iesus in littore. 


2 
3 


4 


H 


98 


Praesens, Domine Salvator, 
Duc, beaque lumine ; 

Serva debiles, Amator 
Animarum’, prope Te. 


Si periclo, si dolore 
Laborabunt inopes, 

Pio despice amore, 
Solos miserans ades. 


Qua salute Pii gaudent, 
Hac et ipsi vigeant ; 
Teque indies plus laudent, 

Indies plus diligant. 


Corda, Sprrirus, docendo, 
Opera sanctifica ; 

Gratiamque infundendo, 
Proeliatis palmas da. 


Pater, Fru, Sprrirusque, 
Devs Qui es Unicus, 
Benedictos serves, usque 
Ducas Tibi’? propius. 


PRO QUACUNQUE TRIBULATIONE 
CVI 


Molitur Devs Omnipotens miracula rerum ; 
Arcanis Idem perficit illa viis; 

Scilicet Oceani vestigia ponit in undis, 
Et tempestates, turbine vectus, agit *, 


} Sap. xi. 27 Domine qui amas animas. Cf. S. Bernardi Ad 
Christum a Cruce pendentem : O amator peccatorum. 

2 Verg. Georg. i. 355. 

> ib. Aen, iv. 245 Illa fretus agit ventos, 


99 


Ut latet in caecis aurum argentumye metallis, 
Unde opifex massam mox vafer arte trahet, 
Sie grave. consilium Dervs alta mente recondit ; 
Mox faciet, nullo praepediente, ratum. 

Pelle, age, sancte, metus animo, nolique timere 
Quid tibi collecta nube minetur hiems; 

Feta bonis est ista quidem, non noxia, nubes, 
Inque tuum molli decidet imbre caput. 

Ne tu, ne Domrnum—tam dispar—argue culpae'; 
Nonne vides, foveat qua pietate Suos? 

Res ubi contracta moliri fronte videtur, 
Ipse tibi arridet plenus amore Pater. 

Fallit corda Dro non ecredula devius error, 
Divinum frustra dum speculantur opus ; 

Sed, cum certa dies advenerit, Ipse docebit— 
Iam Suus Interpres—quid sibi facta velint. 


CVII 


PRO PACE 


Devs pacis, caritatis’, 
Bellis omnibus sedatis 
Ponat iras homo reus: 
Redde pacem, redde, Drus. 


Audi Tuos, recordatus 
Quae sis olim operatus*; 
Ne peccata recordare : 
Pacem reddere dignare. 


En nos, Donrye, confisi 
Tibi! Tuo Verbo nisi! 
Quis est frustra Te precatus ? 
Redde pacem, exoratus. 


1 Verg. Aen. xi. 383, 4 meque timoris Argue. 
2 


3 


2Cor. xiii, rr Deus pacis et dilectionis, et 13 (14), caritas Dei. 
Ps. xliii (xliv). 2 opus quod operatus es. . . in diebus antiquis. 
jek 


100 


Iungit corda superorum, 
Iungat nostra terrenorum 
Sanctae vinclum' caritatis : 
Redde pacem proeliatis. 


CVIII 
PRO GRATIARUM ACTIONE 


Corde, voce gratiae 
Deo nune agantur, 
In Quo, Admirabili? 
Patre*, res laetantur ; 
Qui nos ab infantia 
Mille bonis fovit, 
Noster est et hodie, 
Nec mutari* noyit. 


Hie tam largus Dominus 
Det iucunditatem 
Cordis*, pace nos beet, 
Omnem per aetatem; 
Servet Sibi placitos®, 
Dubitantes regat’, 
Et a malis omnibus 
Hic illicque® tegat. 
‘Tac. Agr. Xxxli metus ac terror est, incerta (leg. infirma) 
vincla caritatis. 
= so ix 16, 
> Adam de S. Vict. De S. Ioanne Evang. Alpha et 2, Patrem 
rerum. Cf. Ps. xevi (xevii). 1, 12. 
* Mal. iii. 6 Ego enim Dominus, et non mutor, 
> Eeclus. 1. 24, 25 et nune orate Deum omnium, ... det nobis 
iucunditatem cordis, et fieri pacem in diebus nostris in Israel 
per dies sempiternos. Cf. Cic. Lael. xxii. 84 tranquillitas animi 
atque iucunditas. 
* Verg. Georg. il. 425. * Caes. B.C. iii. 57 errantem regere. 
* Lue. xx. 35 illi vero, qui digni habebuntur seculo illo,,. . 


IOr 


Laudem Parr, Frito, 

Et honorem demus,— 
Demus Illi, Qui cum His 
CoELEs est Supremus; 

Tibi omnis gloria, 
Unicr et TRINE 

Devs, sit,— ut erat, est, 
Erit sine fine. 


DE NOVO ANNO 


CIX 


Alium servavit in annum 
Tua gratia nos bonitasque ; 
Ergo Tibi carmina grato, 
Izsv, pia reddimus ore. 


Trepidis fessisque salutis’ 
Ades Arx Tutelaque nobis; 
Deserta per avia vitae 
Vivens Via’ veraque fias. 


Quemecumque voles, Dnus, horum 
Anno hoc iter ire supremum ®, 
Virga baculoque* salubri 

Solare foveque iacentem. 


t Sil. Pun. ii. 234 trepidi rerum fessique salutis. Cf. Verg. 
Aen. Xil. 589 et 1. 178. 

* Hebr. x. 20 viam novam et viventem. 

* Hor. ©. ii. 17. 10, 11, 12 ibimus. . . supremum Carpere iter 
comites parati. 

4 Ps, xxii (xxiii). 4 virga tua et baculus tuus ipsa me consolata 
sunt. 


102 


Castosque Tibique fideles’ 

Fac nos sine fine Tuosque : 
Durare per omnia, et Ista 

Dignos quoque finge corona. 


Sic in Tua tecta recepti 

Fidibus laudabimus aureis, 

Rerum Unice, Te, Moderator ?, 
Domine Omnipotens dominantum *, 


CX 

Praeteritum nobis Devs auxiliate per aevum, 
Venturi nobis temporis alma Salus, 

Perfugium bacchante* Noto portusque procellae, 
Certa per aeternam Spesque Domusque diem,— 

Sub pedibus, Rex magne, Tuis soliique sub umbra’, 
Securas sedes incoluere Pi; 

Ipsa satis per se Tibi dextera pollet, et Arce 
Te potimur, nullam vim metuente pati. 

Ante suo positi quam stant ex ordine montes, 
Ante globus terrae quam fit inane Chaos, 

Tu sine fine Deus per secla aeterna fuisti ; 
Stabis in aeternum Tu sine fine Devs. 

Mille Tibi rapido volventia secula cursu 
Tam cito transierunt quam cito® vesper abit ; 

Ultima non brevior noctem vigilantibus hora 
Condit’, ubi primum lux dedit orta iubar. 


* Apoc. ii. to esto fidelis usque ad mortem, et dabo tibi 
coronam vitae. 

* Cie. N. D. ii. 35. 90 moderatorem .. . tanti operis tantique 
muneris. Cf. Tusc. Disp. i. 28. 7o. 

Deut. x. 17, 1 Tim. vi. 15. 

‘ Hor. C. i. 25. 11, 12 Thracio bacchante ... vento; ef. Ov. 
Trist. 1, 2. 29. 

5 Verg. Aen. ii. 227 Sub pedibusque deae .. . teguntur, et Liv. 
XXXii. 21 sub umbra auxilii vestri. 

* Tibull. i. 4. 27 transiit aetas Quam cito! 

7 Sil. Pun. iv. 482 Condebat noctem. 


103 


Longa dies, amnis quo more volubilis undas, 
Praecipites rapuit, dum fugit ipsa, suos ; 

Intereunt, (nec fama hominum manet ulla superstes, ) 
Somnia cum prima ceu periere die. 

Praeteritum nobis Dsus auxiliate per aevum, 
Venturi nobis temporis alma Salus, 

Tu Custos adsis, dum nos adversa gravabunt ; 
Certa’ per aeternam sis Domus Ipse diem. 


AD NOVAS FRUGES 
CxXI 


Deum Regem collaudate, 
Concinendo adorate, 
Qui aeternam servat fidem, 
Semper Bonus’, semper Idem. 


Fecit Ille Solem, die 

Coelicae potentem* viae,— 
Pactam enim servat fidem, 
Semper Bonus, semper Idem,— 


Candidoque claram igne, 

Noctilucam vis* benignae,— 
Pactam enim seryat fidem, 
Semper Bonus, semper Idem,— 


Et turgere farris grana 
Imbre faciens per plana,— 
Pactam enim servat fidem, 
Semper Bonus, semper Idem,— 
_ +? Verg. Aen. vi. 673. 
2 Ps. exxxv (exxxvi). 1 confitemini Domino, quoniam bonus, 
quoniam in aeternum misericordia eius. 


® Ps. exxxvy (cxxxvi). 7, 8 Qui fecit ... solem in potestatem diei. 
* Tac. Or, xxvi (vide supra, p. 38). 


104 


Spicas segetis feeundae 

Iussit esse nune abunde,— 
Pactam enim servat fidem, 
Semper Bonus, semper Idem,— 


Vique! auxit frumentorum 

Pavimenta horreorum? ; 
Pactam enim seryat fidem, 
Semper Bonus, semper Idem. 


Tam et Dapem dat Benignus, 

Immortalis vitae pignus ; 
Pactam enim servat fidem, 
Semper Bonus, semper Idem. 


Laus sit rerum Conditori, 

Laus bonorum Largitori, 
Laus Prersonis Trrpus aeque, 
Patri, VerBo, CoLuMBAEque. 


CXII 


Deus Pater, Qui mandando® 
Fructus, flosculos creas ; 

Qui, quotannis operando, 
Messe rusticos beas ; 

En litamus Tibi, dando 
Fruges terrae aureas. 


Devs Versum, sol, mature 
Farra coquens* annua, 
Rettulit Te, Sol mansure’, 


' Cic. Rep. vi. 14. 14 vim lacrimarum profudi. Cf. Hor. C. iv, 
11. 4 Est hederae vis. 

* Plin. WV. H. xv. 8. 8 pavimenta horreorum frumenti. 

* Ps, XXXii (xxxiii). 9 ipse mandavit, et creata sunt. 

* Verg. Georg. i. 66. ° ib. Aen. iii. 86. 


105 


Te, Lux inoccidua, 
Te, Qui, Medicina curae, 
Addis nobis cornua’. 


Imbres, qui pinguefecere 
Grana, Devs Spiritus, 

Tuam yim praecinuere’ 
Kt lavacri penitus 

Gratiam adumbravere, 
Quam das Tuis coelitus. 


Cum iam angelus clamabit, 
‘Mete® frugum copiam,’ 

Messor terrae separabit * 
Gente pia impiam, 

Hisque Rex’ adiudicabit 
Fletum, illis gloriam ; 


Tune, seu laeti vixerimus'°, 
Domine, seu miseri,— 

Seu senes obiverimus 
Diem, sive pueri,— 

Triticum’ nos Tuo simus 
Destinatum * aetheri. 


1 Hor. C. iii, 21. 18 addis cornua pauperi. 

° Tibull. ii. 5. 74 ferunt . .. lucos praecinuisse fugam ; et Adam 
de S. Vict. de resurrectione Domini : 

Quod Samson praecinuit, 
Dum leonem lacerat. 

* Apoc. Xiv. 15 et alius angelus exivit de templo, clamans 
Mitte faleem tuam et mete, quia venit hora ut metatur; 
quoniam venit messis terrae. 

* Matth. xiii. 49, 50 exibunt angeli, et separabunt malos de 
medio iustorum, et mittent eos in caminum ignis ; ibierit fletus. 

> Matth. xxv. 34, 41. 

* Hor. C. ii. 3. 5, 6 Seu maestus omni tempore vixeris, Seu... 

* Matth. xiii. 30 triticum autem congregate in horreum meum. 
Cf. ili. 12 triticum suum. 

* x Cor. iv. 9. 


106 


Patri, ante Quem superni 
Duces flectunt genua,— 
Fiuto, Cui di inferni 
Terga dant promiscua,— 
PaRacLero coaeterni 
Iuris, laus perpetua. 


CXIII 
IN PROCESSIONIBUS 


Ite, Christiani 
Iesu usi Duce, 
Milites ad bellum’, 
Praeeunte Cruce. 
Signa Rex in hostes 
Infert ; Ipse primus 
Aciem inyadit ; 
Pone nos subimus?, 
Ite, Christiani 
Insu usi Duce, 
Milites ad bellum, 
Praeeunte Cruce. 


Daemones dant terga, 
Hoe terrore® icti; 
Ite, Christiani, 
Milites invicti ; 
Hune paeana, Orce, 
Non sufferre* audes ; 
Ferte Curisto, fratres, 
Cum clamore laudes. 
Ite, Christiani &e, 
' Tac. Hist. 1.83 Imusad bellum ; et Ov. A. A. iii. 3 Ite in bella. 
* Verg. Aen. ii. 725. 3 ib. villi. 705. * ib. li. 492. 


107 


Kst videre, Drr 
Phalanx ut eamus, 
Signa dum sanctorum 
Pedum observamus ; 
Omnes unum sumus', 
Corpus indivisum, 
Spe? eadem, fide, 
Caritate nisum. 
Ite, Christiani &e. 


Ruere humanae 
Possint res et sisti; 
At immota stabit 
Nobis Aedes Curisrti. 
‘Non in illam portae 
Orci praevalebunt’® ; 
In aeternum verba 
Domint manebunt‘*. 
Ite, Christiani &c. 


Quin eamus, choro 
Nostro vos iungentes, 
Canticumque Aenr*® 
Una concinentes,— 
Hoe, quod terra, coelis 
Nunquam non canetur, 
‘Gloria cum laude 
Curisto Regi detur.’ 
Ite, Christiani 
Iesv usi Duce, 
Milites ad bellum, 
Praeeunte Cruce. 


' Toan. xvii. 21. 2 Cic. ad Att. lii. ix. 2 spe, qua iubes, 
nitemur. 

$ Matth. xvi. 18. 4 Ts. xl. 8 et 1 Pet. i. 25. Cf. Mare. xiii. 
ame 5 Apoe. Xv. 3. 


108 


CXIV 
IN DEDICATIONE ECCLESIAE 


O Versum Superi Parris 
Implens omnia in omnibus’, 
Hane aedem Tibi consecra, 
Et festis pius his fave. 


Hic Baptismatis additur 
Sancti gratia parvulis ; 

Nativum eluitur scelus, 
De coelis venit unctio’. 


Coenam Corporis hic Tui 

Praebes, Curisre, fidelibus ; 
Praebes Sanguinis hic, Der 
Aene, almum Calicem Tui. 


Culparum hic lue languidis 
Accedunt venia ac salus; 
Iudex iustificat reos, 

Sanat gratia mortuos. 


Rex aethrae, Deus hoe quoque 
Delubrum beat Incola, 

Hie, quis coelica mansio * 
Cordi est, instituit pios. 


Frustra turbinis horridi 

Vis sanctam petit hane domum ; 
Assultu, Satanae cohors, 

Urgent daemones irrito*. 


1 Eph. i. 23. Cf. iv. zo. 2 x Ioan. ii. 20. 

3 Bernardi Clun. Laus patriae coclestis: coelica mansio stat lue 
plenis. Cf. Ioan, xiv. 2, 

4 Verg. Aen. Vv. 442. 


109 


Omnis gloria sit Parrr 
Par, Fut, Tibi gloria; 
Par aeternaque, Copula. 
Utriusque, Paractito. 


AD INHUMATIONEM DEFUNCTORUM 


CXV 


Cum corda dolore premuntur, 
Cum lacrima manat acerba, 
Gemimus cum funus amati, 
Audi, Sate matre’ Maria. 
Tu, factus Homo, lacrimasti ; 
Tibi nostro angore dolenti? 
Mortalia cor tetigerunt*: 
Audi, Sate matre Maria. 


Gravis hac cum nos quoque vita 
Campana migrasse loquetur, 
Aderit cum denique Iudex, 
Audi, Sate matre Maria. 


Tibi languit exanimatum 

Caput in Cruce Sanguine fuso; 
Tua sunt data Membra sepulcro: 
Audi, Sate matre Maria. 


Cum cor dolet intus, et horret 
Peccata tot illa—reatus 

Sibi conscia—mens reputare, 
Audi, Sate matre Maria. 


1 Ov. Met. v. 141 Matre satos una. 
2 Verg. Aen. i. 669. 3 ib. i. 462 


IIo 


Tu, verus Homo, voluisti 

Onus a! graye—probra, dolores, 
Peccataque non tua,—ferre: 
Audi, Sate matre Maria. 


CXVI 


Iam tandem opus omne peractum est ; 
Iam desiit horrida pugna; 
Expostus! in ulterioris 

Iam navita littoris ora est. 

Tibi credimus” hune, Pater Alme, 
Qui, Te vigilante, quiescit. 

Ibi lacrima tollitur omnis; 

Res, quae latuere, patescunt ; 
Vitas* ibi factaque Iudex 
Cognoscit amantior aequi. 

Tibi credimus hunc, Parer Alme, 
Qui, Te vigilante, quiescit. 

Ibi, qui Cruce lumina pascant 
Morientia, sontibus omnis 

Amor ante Pedes Crucrrrxi 
Monstrabitur in Paradiso. 

Tibi credimus hunc, Parer Alme, 
Qui, Te vigilante, quiescit. 

Ibi iam violentia nescit 

Satanae vexare quietos; 

Dominus custodiet Ipse, 

Quos mortuus abstulit hosti. 


1 Verg. Aen. x. 694 exposta. Cf. vi. 416. 
? Non. 275. 9 Oredere est servandum commendare, 
3 Verg. Aen. vi. 433 Vitasque et crimina discit. 


Tit 


Tibi credimus hune, Parser Alme, 
Qui, Te vigilante, quiescit. 

Sed humo committimus' artus, 
(Placido sic dicimus ore,) 

Quae compositi tegat ossa, 

Dum, Rege iubente, resurget. 
Tibi credimus hunec, Pater Alme, 
Qui, Te vigilante, quiescit. 


CXVII 


Iam tenuit, sospes tenuit, ratis ostia portus,— 
Quassata, ruptis funibus ; 

Carbasa fregit hiems; tenuique famelicus esca est 
Nauta ipse, paene naufragus: 

Attamen aequoreum narrare in littore cursum 
Functum periclis? ut iuvat! 


Qui nune victor ovat palma gaudetque potitus* 
Athleta, paene concidit ; 

Nempe tulit quantum potuit tolerare patique, 
Nec semper hoc tulit bene: 

Attamen ille potest actos ridere labores, 
Cui iam corona contigit. 


Jam neque moliri fraudes valet improbus hostis, 
Nee castra vallis obsidet ; 

Nee nocturna sonat vox, Adsunt, cia*! Parata® 
Non est opus iam lampade: 

Sed quam paene tamen defecit miles, et hosti 
Thi est coactus cedere! 


' Ordo Sepulturae: Corpus eius terrae committimus (anglice 
‘We commit his body to the ground’). 

2 Cf. Iuv. xii. 81, 82. 3 Verg. Aen. xX. 500. 

“ ib, ix. 38 ‘ Hostis adest, eia !’ 

5 Matth. xxiv. 44 et xxy. 1.10. Cf. Iud. vii. 16, 20. 


Ii2 


Incolumis clausumque intra tener agnus ovile 
Secura carpit otia ; 

Quem praedatus' erat morsuque tenebat edaci, 
Iamiam’ voraturus*, leo: 

Adfuit en Lateris cum vulnere Pastor, ovemque 
Suo redemit* Sanguine. 


Arva’ exul patriae repetivit amata; quot ille® 
Noctes diesque flebiles, 

Quot miser errores passus! quot denique questus 
Peccata et incertos metus! 

Nune quid flesse diem nigram’ attinet? Exulis illas 
Abstersit * Iese lacrimas. 


CXVIII 


Iam in tutum collocato, 
Procul luctu et peccato, 
Tibi, puer, et dolores 
Desierunt et timores; 

Nam primaevus te ex duris 
Recepisti domum curis ; 
Devs Ipse te servabit, 

Et dilecto somnum dabit’*. 


Iam in tutum collocato, 
Procul luctu et peccato, 
Nuper peregrino”’ mero, 
Tibi mors est lucro™ vero; 


1 


Oy. A. A. iil. 419. 
* Hor. Epod. ii. 68 Iamiam futurus rusticus, 


* x Pet. v. 8. * Verg. Aen. vi. I2I. 5 40, Eel. 1. 3. 
* ib. Aen, iv. 13, 14. 7 Hor. Sat. i. 9, 72, 73.  *® Apoe. vii. 
17 et xxi. 4. ® Ps, exxvi (exxvii). 2. © Hebr. xi. 13 


et 1 Pet. ii. 11. 11 Phil. i, 21. 


113 


Nos ne damnum defleamus, 
Neu dilectum requiramus, 
Qui mutavit coeli pura 
Otia peccato, cura. 


Iam in tutum collocato, 
Procul luctu et peccato, 
Missionem* Drvus dedit 

Huic primaevo. Nune consedit 
In supernis Salvatoris, 

Nos exspectans frater, oris ; 
Quo secuti hunc, oramus, 
Semper, Izsu, Te colamus. 


SS. MICHAELIS ET OMNIUM ANGELORUM 


CXIX 


Laus sit Rear Supero, 
Caritatis Vinculo, 
Quem Exercitus Drum 
Colunt omnes Coelitum. 


Iilum canunt Seraphin, 
Quadripennes Cherubin, 
Potestates, Principes, 
Vi invicta acies. 


Illi it Archangelus 
Caritatis nuncius ; 
Fanti parent Coelites 

x Et ad nutum regunt res. 


' Liy. xliii, 14 ante emerita stipendia.. . missio. 
I 


Cf. xxvi. 1. 


II4 


Gaudent tamen Angeli 
Ministrare homini, 

Nam agnoscunt Principem 
Curistum, Deum-Hominem. 


Homo, Qui est mortuus, 
Throno sedet Dominus ; 
Cuius gaudent languidos 
Visere fraterculos’. 


O coeleste gaudium 
Novenorum Ordinum, 
Si quis fit e profugo 
Redux *, rex e perdito. 


Laudibus colamus—spe, 
Caritate et fide 

Iuncti choris Coelitum— 
Patrrem, VERBUM, SPIRITUM. 


CXX 


Matutina, Angeli, astra* qui splendetis, 
Qui virtute coelici luminis scatetis, 
Sancte, Sancte, Sancte, vox vestra semper clamat, 
Ubi nox proterere* diem nunquam amat. 
Hos ministros*®, Sabaoth Drus, Tuos vocas, 
Proximosque candido® Isti throno locas; 
Hos legatos mittere, hos soles patronos, 
Propugnator inopum, ut defendant bonos. 

1 Cf. Hebr. ii. 11. 


2 


2 2 Reg. (2 Sam.) xiil. 37 Absalom fugiens abiit . . . et xiv. 13 
rex... reducat eiectum suum. 

* Tob xxxviil. 7. * Hor. C. iv. 7. 9 ver proterit aestas. 

5 Ps. ciii (civ). 4 facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos_ 
ignem urentem. 

® Apoc. Xx. II, 


115 


Hi invigilant Tuae, Domrns, Sioni, 

Quotquot Potestates sunt, Principatus, Throni’, 
Ubi Animalibus illis sociantur 

Cherubin et Seraphin Teque venerantur. 
Tune, cum terra medio spatio libratur’ ; 
Tune, cum planetarum gens vaga volvebatur ; 
Tune, ab opere Suo Devs cum cessayit’*, 
Unusquisque filius Derr iubilavit* 

Etiamnune dent opem adiutores probis, 

Devs Exercituum, succurrantque nobis, 
Donee fas sit, ubi non cessant modulari 
Carmina, cum Angelis nos°® Te venerari. 


CXXI 


Adsunt, missi e quieta 
Derr amantissimi 

Sede, quam ridentem laeta 
Luce colunt superi. 


Assident; vetant timere ; 
Curas pellunt animis: 
Vult vos Deus hic manere, 
Coelites ; quo ruitis®? 


Vos sub ipsum finem viae 
Spe fovetis animum, 
Kt insusurratis pie, 
‘Hine in Curisti gaudium ”.’ 


1 Col. i. 16 et Eph. i. ar. 
* Plin. WV. A. ii. 4 [ii. 5 § 10] nec dubitari video .. . huius (se. 
aeris) Vi suspensam . . . librari medio spatio tellurem. 
> Gen: 11, 3: * Tob xxxviii. 7. 5 Verg. Aen. v. 800. 
6 Verg. Aen. v. 741 Quo deinde ruis? quo proripis? inquit. 
7 Matth. xxy. 21 Intra in gaudium domini tui. 
I2 


116 


Qui pavendo’ nostros metus 
Sacrastique gemitus, 

Te, Redemptor, inter fletus %, 
Confortabat * angelus. 


Firma nos quoque languentes 
Angelo satellite ; 

Sed et dextra morientes 
Ipse Tua protege. 


Pater, Fix, Sprrirusque, 
Trinitas ter Sancta, Te 

Superi, mortales usque 
Laudent laeto carmine. 


COMMUNE SANCTORUM 
CXXII 


Audin’? Cantant sanctae voces 
Pro mari crystallino 
Alleluia, alleluia, 
Alleluia Domino ; 
Stant, permagna multitudo, 
Clarior sideribus ; 
Candidati triumphales 
Palmas gestant manibus. 


Adest frequens Patriarcha, 
Vates CHRISTO praevius, 

Rex, Evangelista, Martyr, 
Cum Apostolo Pius ; 


1 Mare. xiv. 33 coepit pavere. * Cp. Hebr. v. 7. 
* Lue, xxii. 43 angelaus de coelo, confortans eum. 


ET] 


Adest multa Virgo, Mater, 
Vidua; Te, Domine 

Omnium, adorant sancto 
Concinentes carmine. 


Tribulationem Tuo 
Durayverunt Nomine, 

In Tuoque dealbarunt ' 
Stolas, Insu, Sanguine ; 

Capti, torti, lapidati, 
Secti?, caesi per dolum, 

Devicere, Curistro freti, 
Mortem ac Diabolum. 


Te, Inyicte Rex, secuti 
Salvatorem, Te Ducem, 
Triumpharunt inferendo 
Tuam hostibus Crucem ; 
Laeti Tecum passi passo 
Mortuique mortuo, 
Sunt per mortem ad coelestem 
Vitam nati denuo®. 


Nune in aureo coelorum 
Ambulantes lumine‘*, 
EK torrente’ bibunt Tuae 
Voluptatis flumine ; 
Cibus est aeternus amor, 

Pax, doctrina, veritas ; 
O beatos, qui iam vident 
Te, Beata Trinrtas! 


1 Apoe. vii. 14 hi sunt, qui venerunt de tribulatione magna, 
et laverunt stolas suas, et dealbaverunt eas in sanguine Agni, 

* Hebr. xi. 37 lapidati sunt, secti sunt. 

3 Toan, iii. 7. * Apoe. xxi. 24. 

5 Ps, XxxXy (xxxvi). 9 torrente voluptatis tuae potabis eos. 


118 


Unigenite, de Luce 
Lux Devusque de Deo, 

Cuius Corpori cum sanctis 
Omnibus cohaereo, 

Plenitudine de Tua 
Da, ut colam Jaudibus 

Deum, Patrem, Versum, Sanctum 
SpPrIRITuM, perennibus, 


CXXIII 


Pro Fidelibus, ab armis qui nune feriantur’, 
Nomen Tuum coram mundo qui confitebantur, 
Tibi, Izsv, immortales? gratiae agantur. 
Alleluia ! 
Tu fuisti illis Petra, Robur* o sincerum ; 
Depugnandi Dux, Quem penes solum summa rerum; 
Tu in tristibus tenebris unum Lumen yerum. 
Alleluia ! 
Da—ut illis, qui tam bene tune militavere— 
Nobis quoque proeliatis in fide manere, 
Et coronas triumphales aureas merere. 
Alleluia ! 
O Communionem diam, qua beatitate ! 
Nos athletae* tantum; illi fulgent claritate °: 
Sed in Tua omnes unum sumus unitate®. 


Alleluia ! 


1 Macr. Somn. Scip. i. 7 Achilles ab armis feriabatur. 

? Cie. ad Fam. X. 11. 1 immortales ago tibi gratias. 

* 2 Reg. [2 Sam.] xxii. 2 Dominus petra mea, et robur meum. 

* Hieron. Comm. in Sophon. [vide supra, p. 65]. 

> S. Greg. Mag. Moral. xviii: omnes sancti in aeterna beatitu- 
dine summa claritate fulgebunt. Cf. Matth. xiii. 43 et Ioan. 
Xvii. 22. 

° Ioan. xvii. 21 ut omnes unum sint, et Eph. iv. 5 unus 
Dominus. -Cf. 1 Cor. x. 17. 


11g 


Sic, cum—pugna diu stante '—proelium crudescit °, 
Paean nobis ex longinquo laetior clarescit, 
Viribusque omnis dextra novis revalescit. 
Alleluia ! 
Aurei ab occidente sunt rubores visi; 
Iamiam milites quiescent, summa ope nisi’*; 
O quam dulcis est beati quies Paradisi! 
Alleluia ! 
Ecce, autem, orto adhue clariore die, 
Candida resurgunt pompa legiones Piae ; 
Ipse gloriae Rex scandit clivum* Sacrae Viae. 
Alleluia ! 
Iam, quot sunt telluris campi, marium quot metae, 
Inde usque turba® coit in plateam®, laete 
Concinens Te, Dreus, Pater, Fit, PARAcLETE. 
Alleluia ! 


CXXIV 


Hae ut animae’ refulgent! 
Quae sunt? cur albatae ? 

Unde successere * lucis 
Sedibus beatae ? 


E laboribus hane lucem 
Magnis devenerunt, 

Fulgentesque’ stolas Aenr 
Sanguine laverunt”™. 


1 Liv. xxvii. 2 diu pugna, neutro inclinata, stetit. 

* Verg. Aen. vii. 788. 

° Sall. Cat. i. r summa ope niti. Cf. Cic. ad Att. xiv. 14. 5. 

* Hor. C. iv. 2, 35. 5 Apoe. vil. 9 et xix. 6. 

® Apoc. xxi. 21 platea civitatis (graece 7 mAatela THs TéAcws). 
Cf. xxii. 2. 

7 Verg. Aen. vi. 758. 8 ib. iv. 10. 

° Luce. xxiv. 4. 10 Apoe. vii. 13, 14. Of. i 5. 


I20 


Nunc palmigerae supernum 
Ante thronum stantes* 
Ovant, inter astra suo 
Deo ministrantes. 


Non iam fames, neque sitis, 
Neque sol nocebit ; 

Devs, Sol aeternus, almo 
Lumine fovebit. 


Qui in medio est throni? 
Agnus iam servabit, 

Nutriet coelesti cibo, 
Pastos gubernabit. 


Per recentem rivis* herbam 
Ibit grex piorum ; 

Abstergetque Devs omnem 
Lacrimam Suorum. 


Patri, Verso, PARACLETO, 
Sit honor solennis ; 

Sit—ut erat, est, eritque— 
Gloria perennis. 


CXXV 


Fiuius, ecce, Der belli in certamina prodit, 
Regalem adepturus thronum ; 

Sanguinea adspicias longe vexilla rubere: 
Ipsi quis additur comes *? 


1 Apoc. vii. 4. ? Apoe. vii. 17. 3 Verg. Aen. vi. 674. 
* ib, 528. 


121 


Constanter quicunque potest haurire’ dolorem, 
Et—victor angoris sui— 

Pectore ferre crucem patienti fortiter audet, 
Hic additur Duci comes. 

Princeps, lynceis oculis qui dispicit auras’, 
Contemptor* indignae necis, 

Qui videt in coelis solio Te, Curisrz, Paterno 
Adstare, visumque invocat* ; 

Exorans Dominum moribundus, ut Ipse Parente, 
Inter dolores ultimos 

Sontibus ac tantum scelus ausis fausta precatur : 
Illi quis additur comes ? 

Clara manus, pauci, Proprio quos Sprritus afflat— 
Bis. sex fideles—Numine? ; 

Fortiter irrident—nee spe capiuntur inani— 
Picemque et ignes® et crucem ; 

Principis irrident ferrum crudele, leonis 
Iubam madentem sanguine ; 

Carnificis subdunt ipsi sua colla securi: 
Illis quis additur comes ? 

Sanctorum illustris legio, puerique virique, 
Cum matribusque virgines, 

Vestibus induti niveis, laetantur ovantes 
Circa Redemptoris thronum. 


' Cie. pro Cael. xxiv. 59 illum hausi dolorem. 

? Verg. Aen. vi. 733, 734 neque auras Dispiciunt, clausae tene- 
bris et carcere caeco. 

3 Hebr. xii. 2 confusione contempta. 

* Act. vii. 55, 58 (55, 56,59) vidit gloriam Dei et Iesum stantem 
a dextra Dei: et ait: Ecce video coelos apertos... et lapidabant 
Stephanum invocantem... 

° Verg. Aen. Vi. 50, 51 afflata est numine quando Iam pro- 
priore dei. 

® Luer. iii. r030 pix, lamina, taedae, et Cic. Verr. ii. 5. 63. 163 
ignes candentesque laminae ceterique cruciatus. 


I22 


Scanderunt coeli supera ardua, mille labores 
Passi et dolores et vices; 

Tanta Tua o utinam nobis quoque gratia detur, 
Illis ut addamur, Devs. 


CXXVI 


IN ANNUNCIATIONE BEATAE MARIAE 
VIRGINIS 


Laus sit Dro, Qui promisit 
Diem hane veteribus, 

Quae praedicta piis risit # 
Longe exspectantibus, 


Signa sunt a Vate data’, 
Quae gens sancta nosceret— 
‘Virgo rege David sata 
Srem promissam pariet.’ 


Quomodo hoc fiat *, parce 
Sciscitari, illius 

Memor, quam de coeli arce 
Obumbravit * Sprritvs. 


Plena gratia mitisque 
Illa fantem audiit— 
Casta Virgo—humilisque 

Det Verbo annuit. 


' Is, vii. 14 dabit Dominus ipse vobis signum : Ecce virgo con- 
cipiet, et pariet filium. 

? Lue. i. 34. Cf. Ioan. iii. 9. 

* Lue. i. 35 Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altis- 
simi obumbrabit tibi, 


123 


Ergo dicitur Beata? 
Vulgi ore, qua—Der 

Tanto munere—sit nata 
Mundi Satus perditi. 


Fiz Virginis, festivis 
Te laudamus vocibus, 
Qui cum Parre Unus vivis 
Cumque Srririru Devs. 


CXXVII 


IN PRAESENTATIONE DOMINI NOSTRI 
IESU CHRISTI IN TEMPLO SEU 
PURIFICATIONE BEATAE 
MARIAE VIRGINIS 


Salve, Domine, Qui aedis 
Subis*? Tuae ostia ; 

Angelis stipatum nullis— 
Pompa nudum regia— 

Turba nulla Te exspectat, 
Nec salutat obvia. 


Fultus humili Mariae 
Pectore, ceu solio, 

(Sinu fotum quae amore 
Servat suum Te pio,) 

Patri sisteris*, functurus 
Hominis officio. 


1 Luc. i. 48 ex hoc beatam me dicent omnes generationes. 
Cf. i. 45 beata, quae credidisti. 

2 Verg. Aen. vili. 363, 364 haec ... limina victor Alcides subiit. 
Cf. v. 281 subit ostia. 

* Lue. ii. 22 ut sisterent eum Domino. 


124 


Mirabundus adstans Ioseph 
Mente colit Te pia ; 

Pertentantque Simeonem 
Sancta senem gaudia, 

Dum Te accipit promissam 
Spem, terrarum Gloria’. 


Primogenite, salveto, 
Cuius pendunt pretium, 

Fri ante secla®, Frater 
Facte nune mortalium, 

Ut a morte redimas nos, 
Satanae servitium. 


Exspectata Lux telluris, 
Ades Tuis parvulis ; 

Veni haec ad templa* Tua, 
Ut peccati maculis 

Liberi sistamur omnes 
Parris Tui oculis, 


CXXVIII 
IN TRANSFIGURATIONE DOMINI 


Ut in Sinam Rex tremendae— 
Drvus—maiestatis 

Ruit olim vi commixtae 
Igne tempestatis, 


‘ Lue. ii. 28, 32 et ipse accepit eum in ulnas suas, .. . lumen 
ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israel. 

* r Cor. ii. 7 ante secula. 

3 Mal. iii. r veniet ad templum suum Dominator, quem vos 
quaeritis. 


125 


Sic in Thabor Iesus clari 
Induit splendoris 

Gloriam, confessus*’ summi 
Dominum decoris*. 


Illum ibi, pallescendo, 
Facta lux honorat, 
Sol et ipse provolutus 
Ad Pedes adorat ;- 
Dum in monte sancto® visi* 
Moses Eliasque 
Det-Hominis recensent 
Laudes gloriasque. 


O rem sanctam! o stupendam! 
Quid, cum illa parum 

Visa species in coelum 
Cedet, semper clarum ; 

Cum eis, qui vicerint®, Lux 
Domini non facta 

(Gloriae quam plena!) fiet 
Merces* olim pacta? 


1 Verg. Aen. ii. 591 Alma parens, confessa deam. 

? Ps. xlix (1). 2 Ex Sion species decoris eius. Cf. Is. liii. 2 
non est species ei neque decor. 

* 2 Pet. i. 18 in monte sancto. 

* Luc. ix. 30, 31 Moyses et Elias, visi in maiestate. 

> Apoce. ii. 26, 28 quivicerit . . . dabo illi stellam matutinam. 
Cf. xxii. 16 Ego sum... stella splendida et matutina. 

®> Gen. xv. 1 Ego...sum... merces tua magna nimis. 


HYMNS 


I 
MORNING 


Fatuer of lights, the sun is ris’n; 


The morning breaks from night’s dark prison: 


Thyself, more bright, hast shone’ within 
To raise us from the sleep of sin. 


EFFULGENCE” of the Unseen One, 

Light of the world, each saint’s true Sun, 
To paradise on earth restor’d, 

We wake to Gop through Thee, our Lord. 


Proceeding Licur, Who didst renew 
Life’s morning with baptismal dew, 
Convert our souls, and from them keep 
The spirit of untimely sleep *. 


Gop, Who art Light,—Gop, Who dost tell 
Thy Church in light, like Thee*, to dwell,— 
Make us from henceforth, while we may’, 
Walk as the children of the day, 


2 Cor. iv. 6. ? Hebr. i. 3 amavyacua. > Rom. xiii. 11. 


* 1 Tim. vi. 16. * John xii. 35, 36. 


127 


IT 
EVENING 


The hours of day are gone, 
Its labours done; 

My eyes, by slumber press’d, 
Close into rest ; 

No longer thought or sense 
Can make defence 

Against the Foe, who waits 
Outside the gates. 


Bid Angel-watchers’ keep 
Guard, while I sleep ; 

And let Thy Presence, Lorp, 
From heaven down-pour’d, 

On my heart’s altar stay 
Until the day, 

And make this sin-stain’d shrine 
Completely Thine. 


ATE 
THE LORD'S DAY, 
COMMONLY CALLED SUNDAY 


To Thee, dear Lorp, belong all days; 
But, more than others, this is Thine, 
Creation’s firstborn, when the rays 
Of quick’ning light were bid to shine,— 


1 Dan. iv. 13, 17, 23. 


7 


128 


Redemption’s birthday, when, the night 
Of Sin and Death and Sorrow past, 

On gladden’d Earth the heav’nly light 
Of Immortality * was cast. 


This, when Thou madest all things new, 
Thou gavest in the Sabbath’s place, 
Not for mere rest, the bondman’s? due, 
But works of love and gifts of grace. 


Help us to find, as Christians, Lorp,— 
While with due feet Thy face we seek, 

And gather round Thy holy board,— 
‘‘An Easter Day in every week.” 


ry: 
ADVENT 


In Judah’s wilderness is heard 
John Baptist’s warning cry, 

The voice that goes before the Worp:— 
‘Repent: the Lorp is nigh! 


‘Cast up*: fill valleys: level hills: 
Prepare the King’s highroad : 

Let nothing check the chariot-wheels 
Of our approaching Gop *. 


‘He comes! His presence who may face? 
His judgement who may bear? 

His wrath who bide*®? But first, in grace, 
He sends His Son, the Heir®. 


1 2 Tim. i. ro, 4 Dout. ve 14, 15 3 Is. lxii. 10. 
* Is. xl. 3, 4; Luke iii. 3-6. 
° Nahum i. 6; Mal. iii. 2; Matt. iii. 7. § Matt. xxi. 37, 38. 


129 


‘Repent: believe: be timely wise: 
That Son’s forgiveness win: 

Who comes as Friend in human guise, 
Will come as Judge of sin. 


‘Repent: believe: bring forth good fruit: 
The Lorp draws nigh to see 

His vineyard ', and will thence uproot 
Each dead, each barren tree.’ 


They held his words as idle breath ; 
Then Gop in vengeance? came, 
And gave their guilty souls to death 

By famine, sword, and flame. 


By their fate warn’d, may we receive 
The preacher’s Advent-voice :— 

‘Before Curist comes, repent, believe ; 
And when He comes, rejoice.’ 


Wi 
CHRISTMAS 


In Bethlem of Jewry 
To David is born 

A Babe, the world’s Saviour, 
Upon this glad morn. 


Ador’d by the oxen* 

That tread out the corn, 
He les in a manger. 

Fair fall this glad morn! 


1 Is. v. 1-7, Matt. iii. ro. 2 Luke xxi. 22-24, Matt. xxii. 7. 
$ Cp. Is. i. 3 (and legend). 


K 


130 ; 


The swaddling-clothes round Him 
Are threadbare and torn; 

His mother is humble: 
Yet fair fall this morn ! 


Though emptied’ of glory, 
Of comeliness’ shorn, 

He truly is Gop’s Son. 
Fair fall this glad morn! 


His life shall be toilsome ; 
His flesh shall be worn 
By fast and by vigil: 
Yet fair fall this morn! 


By His soul all our sorrows * 
And sins shall be borne; 

And He shall redeem us. 
Fair fall this glad morn! 


The Jew and the Gentile 
Shall laugh Him to scorn, 

Scourge, crucify, kill Him: 
Yet fair fall this morn! 


For He shall rise Conqu’ror, 
Return’d from Death’s bourne, 
And mount up to heayén. 
Fair fall this glad morn! 


The Sprreir shall comfort 
His Church left forlorn, 

Until He come glorious, 
Not as on this morn, 


' Phil. ii. 7 €avrdv éxévace. Is. liii. 2 
3 Is, lili, 4. Cf. Matt. viii. 17. 


131 


For you and all people 
To-day He is born: 

So say now, good Christians, 
‘Fair fall this glad morn!’ 


VI 


THE CIRCUMCISION, 


BETTER KNOWN AS NEW YEAR’S DAY 


To-day Thy Church, O Gop, 
Takes to her fold 

The Curist-Child, Whose abode 
Was heay’n of old’. 

He Who is Gop above, 
Made Man below, 

Tastes’, in His tender love, 
Our pain and woe. 


The round of Time to-day 
Once more begins ; 

Keep far this year, we pray, 
Old and new sins; 

By Jzsv’s suffering, 
And—if need be— 

By their own sorrows, bring 
Souls home to Thee. 


cee MiCEavaias ? Hebr. ii. ge 


132 


VII 
EPIPHANY 


Star of Jacob’, Morning Star’, 
Known by Magi from afar, 
Lead us, as Thou leddest them, 
Till we come to Bethlehem, 
And—rejoicing at the sight*— 
Worship Thee, Incarnate Lieut. 


Very Man, Whom Jordan saw 
More than satisfy the Law‘, 
When the Sprair, like a dove, 
Rested® on Thee from above, 
Make us hear, Thy Baptism done, 
‘This® is My Beloved Son.’ 


Very Gop, made manifest 

In Thy glory, when—as Guest 

At the marriage—Thou didst prove’ 
Thy disciples’ faith and love, 

May we, too, Thy glory see 

And, like them, believe on Thee. 


LENT 
VIII 


Fatuer of Curist, what He 
Prayed for us‘, to me give— 

Not of the sinful world to be, 
Though in the world I live. 


' Numb. xxiv. 17. * Rey. xxii. 16. > Cp. Matt. ii. ro. 
* Matt. iii. 15; ep. Gal. iv. 4. 5 John i. 33 €vever. 

® Matt. iii. 17; ef. Mark i. 11, Luke iii. 22 Sv. 

7 John ii. 4, 11; ep. Xx. 31. 8 John xvii. 15. 


= 


I dare not—need not—ask 
Monk’s cell, or hermit’s cave ; 

_He bids me, as my proper task, 
His brethren seek and save, 


Not in the Church alone, 
By faith, hope, love brought near’, 
But also in the world, Thine own, 
To Whom all souls are dear’. 


My prayer is, not to flee 
From hell, nor heaven to win, 
But out of love to Him and Thee 
To watch, and fast* from sin. 


IX 
DE PROFUNDIS 


When—fleeing from the strife— 
I breathe this prayer: 

‘Lorp, take away my life‘, 
For I despair ; 


‘The flesh is all too weak 
Against its foes; 

My weary soul would seek 
Death, or repose’ ; 


This note Thy trumpet blows 
To warn and cheer: 

‘The Christian soldier knows 
No sabbath here. 


' Ps. exlviil. 14. 
* Wisd. xi. 26. Op. John iii. 16, 17, and x. 16. 
> Cp. Is. lviii. 6. 4 1 Kings xix. 3, 4. 


134 


‘Soon march and fight will cease, 
Soon rest be won; 

For rest remains‘, and peace, 
When life is done.’ 


Yes! there remains a rest, 
And oh! how sweet! 
Upon the Saviour’s breast, 

Or at His feet! 


Wherefore I rather pray: 
‘Unwearied One, 

Uphold me on the way 
That Curist has gone; 


‘And, if (the fight seems long) 
My spirit faints, 

Through weakness make me strong, 
Heattu of Thy saints.’ 


Xx 
GOOD FRIDAY 


See, my soul, Lire meeting Death’, 
Rieuteousness to Sin brought nigh ; 

Hear the words thy Saviour saith 
From the Cross of Calvary. 


He has spoken pardon, cheer, 
Tender love, to those around, 

Ere the darkness, strange and drear, 
Covers all that holy ground. 


‘ Hebr. iv. 9 dmodcimerar caBBatiopdés. (R.V.‘a sabbath rest’). 
* Adam of St. Victor, De Resurrectione Domini: Mors et yita 
conflixere. 


SiS 


Now He groans beneath the Rod’, 
And—in tears® and agony— 
Cries aloud*, ‘My Gov, my Gon, 
Why hast Thou forsaken me?’ 


Soul and Body! Hear, and note, 
How the anguish makes to burst 

From the fever’d Sufferer’s throat 
One most human word, ‘I thirst.’ 


Yet He still, in that lone hour, 
While Gon’s face seems turn’d away, 
Knows His ‘Faruer’’s love and power, 
And can trust Him, though He slay *. 


O may J, when comes the end, 
Whisper, ‘It is finishéd: 

Lorp’, my spirit I commend 
Unto Thee,’ and bow the head‘! 


XI 
EASTER 


How beauteous is this world’s new birth, 
When wind, and sun, and showers 
Awake from winter-sleep the Earth 
To make her glad with flowers, 


Yet greater far the loveliness, 
Whene’er the Sprriv’s breath 

And Curist, the Sun of righteousness, 
Have brought up’ life from death— 


1 Cp. Hebr. xii. 6, 7, 11. 

* Hebr. v. 7 peta kpavyjs icxupas Kai Saxpvwv. 

3 Matt. xxvii. 46, Mark xv. 34. 

* Job xiii. 15. > Acts yii. 59. ® John xix. 
7 Jonah ii. 6. 


136 


Whene’er the crystal stream' of grace 
From Gop the Faruer’s throne 

Has bless’d the dry and barren place, 
A heart that once was stone, 


Spring-tide and summer cease to reign, 
And winter comes once more: 

A heart receiving grace in vain 
Grows harder than before. 


But ever fair—most fair—will be 
That realm of Curtst-lit day’, 

Where life—from sin and death set free— 
Shall bloom, nor see decay. 


Gop’s ancient word yet standeth true, 
Though false to it we prove, 

‘New heavens, new earth*,’ yea, ‘all things new’*,’ 
Save° faith and hope and love. 


XII 
ASCENSION 


Hail to Curist, on high ascended— 
Curist, Who suffered for our sins! 

All His work on earth is ended ; 
His triumphant reign begins. 


Though a while the heav’ns must*® hide Him, 
Seated on the Fatruer’s throne, 

Can or height or depth’ divide Him 
From the Church He rose to own ? 


+ Rev. XXii. I. ? Rev. xxi. 23. 

SIs Ixy. 17, 2 Pet. i 03. * Rev. xxi. 5, 2 Cor. y. 17. 
° x Cor. xiii. 13 wevee; cp. t John ii. 17. 

* Acts iii. 21. T Rom. viii. 39. 


137 


Evermore He pleads the merit 
Of His holy life and death ; 
Evermore He sends the Spirit 
To renew us by Its breath ; 


Evermore, by mystic token, 
Our abiding’ Lamb and Priest 
Gives His body, for us broken, 
Gives His blood, celestial feast ; 


Evermore He forms” and makes us 
Curist-like in the Fatuer’s eyes; 
Sends in His good time, and takes us 

To Him in Gon’s Paradise? ; 


Though His Advent be delaying *, 
Yet—until He come or send— 

Eyermore we hear Him saying, 
‘I am with you to the end.’ 


XIII 
WHITSUNTIDE 


Our Saviour Curist, when—to prepare 
For faithful souls a place— 

He bade His infant Church farewell, 
Vouchsafed these words of grace: 


‘I will not leave you fatherless’, 
My little ones so dear‘, 
I send another Paraclete‘’, 
Who shall be ever-near. 
1 Cp. Hebr. vii. 3. ? Gal. iv. 19. 
3 Phil. i. 23 dvadtoa cal obv Xpior@ civ. Cp. Luke xxiii. 43, 
Rev. ii. 7. 
* Luke xii. 45. Cp. 2 Pet. iii. 4, 9. 5 John xiv. 18 dppavovs. 
® John xiii. 33 texvia, 7 John xiv. 16; ep. 1 John ii, r. 


138 


‘He shall recall My every word, 
Explain My every deed, 

Shall be your Guide in paths of truth, 
Your Help in hours of need. 


‘In patient hope possess your souls, 
Abiding at your post, 

Until ye be endued with power, 
And with the Hoty Guost.’ 


They waited patiently in prayer’, 
Until the Srrrrr came, 

With full-voic’d blast of rushing wind 
And cloven tongues of flame. 


By outward sign and inner grace 
He made His presence known, 
Baptizing with celestial fire 
And dwelling in Curist’s own. 


That morn* He nois’d His mighty work 
Through Salem’s narrow bounds ; 

To-day He fills a world-wide Church 
With yet more mighty sounds. 


The Promise* is to all who hear, 
(Our Lorp’s Apostle saith)— 

Made good to true and honest hearts, 
That wait for It in faith. 


' Acts i. 14. 2 Acts ii. 15. 
° Joel ii. 28, Acts ii. 39 (ep. Luke xxiv. 49, Acts i. 4). 


So 


TRINITY SUNDAY 
XIV 


When earth-engender’d doubt 
Encompasses my mind, 

This Way, this only Way, from out 
Its blinding mists I find ; 


One Faruer—none beside'’— 
To serve and to adore; 

One Son, the Saviour-Lord Who died 
And lives for evermore ; 


One Srrrir, Fount of love, 
From Whom all comforts flow, 
Uniting Gop and Curist above, 
Curist and His Church below. 


XV 


FatuHer of heaven, Who madest all 
And didst to Adam give 

A body, good® before the Fall, 
My body save alive. 


Redeeming Son, Whose human Soul 
For me pass‘d through the grave, 

Who now dost Death and Hell control *, 
My soul for ever save. 


st xiv. 5: * Gen. i. 31. 3 Rey. i. 18. 


Who quick’nest by ‘Thy 
| All nature, but saints’? sp 
| My spirit-save from death. 


To Thee, to Whom Alone I 
To Whom Alone I can,— 
To Thee, O Trrune Gop, I pray 
To save me, triune man*% 

AS i; 7 
» Cp. 1 Tim. iv. 10, * 1 Thess. v.25, 7 


OXFORD: HORACE HART 
PRINTER TO THE UNIVERSITY 


. sale Me 
, 
i i 
| 
| | 
P | 
| 
| | 


+ 


Weelospzo 


I 


| 


TTT 


Seueiqn Aysseniup eyng 


